Είναι ο Αδωνις Γεωργιαδης ο πιο καταστροφικός υπουργός Υγείας από τη Μεταπολιτευση και μετά; – Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Ο Άδωνις Γεωργιαδης είναι ο υπουργός που μετέτρεψε την υγεία από δικαίωμα σε προνόμιο. Η θητεία του, αυτός ο λίβας που καίει τα σπαρτά, εθεσε σταθερά τα ιδιωτικά συμφέροντα πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Η επικοινωνιακή τακτική του αλαζονική και προκλητική: ειρωνείες σε γιατρούς, επιθέσεις σε συνδικαλιστές, ουρλιαχτά σε ασθενείς, ύβρεις σε όσους καταγγέλλουν ελλείψεις. To όνομά του, συνώνυμο της διάλυσης του ΕΣΥ, θα μείνει στην ιστορία για όλους τους λάθος λόγους.

Με το πρόσχημα της “εξυγίανσης” και την υστερική του προσήλωση στις μνημονιακές εντολές, διέλυσε νοσοκομεία, άφησε ασθενείς χωρίς φροντίδα και εξώθησε τους υγειονομικούς σε απόγνωση. Από το 2013 μέχρι σήμερα, έβαλε λουκέτο σε βασικές μονάδες και νοσοκομεία καταργώντας κλίνες και κλείνοντας τμήματα εν μία νυκτί. Σε πολλές περιπτώσεις, ασθενείς που νοσηλεύονταν μεταφέρονταν άρον-άρον σε άλλες δομές, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους. Με μια υπογραφή, έθεσε σε διαθεσιμότητα γιατρούς, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό, αφήνοντας ολόκληρα τμήματα χωρίς επαρκή στελέχωση, ενώ χειρουργεία ακυρώνονταν λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων. Οι εργαζόμενοι που τόλμησαν να το καταγγείλουν, αντιμετώπισαν πειθαρχικές διώξεις και στοχοποίηση.

Η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και η αύξηση της συμμετοχής των ασθενών οδήγησαν σε τραγικές καταστάσεις: καρκινοπαθείς χωρίς πρόσβαση σε χημειοθεραπεία, διαβητικοί χωρίς ινσουλίνη, χρονίως πάσχοντες που αναγκάστηκαν να διακόψουν τη θεραπεία τους. Υπήρξαν περιπτώσεις ασθενών που κατέληξαν γιατί δεν είχαν τα χρήματα να πληρώσουν εξετάσεις ή φάρμακα που κόπηκαν από τη λίστα του ΕΟΠΥΥ. Εργασιακός μεσαίωνας και μαζικό brain drain. Οι ελάχιστες προσλήψεις, τα παγωμένα μισθολόγια και η εργασιακή εξουθένωση οδήγησαν χιλιάδες νέους γιατρούς και νοσηλευτές στο εξωτερικό. Χώρες όπως η Γερμανία και η Βρετανία “υποδέχονταν” το επιστημονικό προσωπικό που η Ελλάδα εκδίωχνε, επειδή το Υπουργείο Υγείας προτιμούσε να κόβει δαπάνες παρά να επενδύει σε ανθρώπινο δυναμικό. Μεθοδικά, ο Γεωργιάδης άνοιξε το δρόμο στον ιδιωτικό τομέα, ευνοώντας μεγάλες κλινικές και διαγνωστικά κέντρα. Έτσι το ΕΣΥ μετατράπηκε από δίχτυ ασφαλείας σε φιλανθρωπικό “υπόλειμμα”, για όσους δεν μπορούσαν να πληρώσουν.

Συμπέρασμα. Ασθενείς χωρίς φάρμακα, γιατροί χωρίς μέσα, τμήματα χωρίς προσωπικό. Ο Αδωνις Γεωργιαδης θα μείνει στην Ιστορία του τόπου, ως ο,πολιτικός που μετέτρεψε την περίθαλψη από δικαίωμα σε εμπόρευμα. Κι αυτή θα είναι η υστεροφημία του.