Σκάνδαλο υποκλοπών: Και τώρα τι; Μιλήσαμε με τον δικηγόρο Μανόλη Βελεγράκη

Ο Μανόλης Βελεγράκης, συνήγορος του Νίκου Ανδρουλάκη, τονίζει ότι οι εξελίξεις είναι κομβικές και ενδέχεται να οδηγήσουν στην πλήρη ανάδειξη του πυρήνα του σκανδάλου

Μανόλης Βελεγράκης
21.03.2026 | 15:30
Διαβάζεται σε 5'
Προσθέστε το Rosa.gr ως προτιμώμενη πηγή στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του Rosa.gr στην Google

Μιλήσαμε με τον Μανόλη Βελεγράκη, δικηγόρο, διδάκτορα δημοσίου δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και συνήγορο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη στην υπόθεση των υποκλοπών, για τις πρόσφατες καταδίκες, τις νέες έρευνες που διατάχθηκαν και τη σημασία τους για την πορεία της υπόθεσης. Όπως μας εξήγησε, οι εξελίξεις είναι κομβικές και ενδέχεται να οδηγήσουν στην πλήρη ανάδειξη του πυρήνα του σκανδάλου.

Ο Μανόλης Βελεγράκης, ο οποίος είναι και δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας του Δήμου Αθηναίων, συνέταξε την αίτηση ακύρωσης που οδήγησε στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικό και αντίθετο στην ΕΣΔΑ τη διάταξη Τσιάρα που απαγόρευε την ενημέρωση των στόχων των παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ.

Γιατί επανέρχεται η υπόθεση στο προσκήνιο

Ο Μανόλης Βελεγράκης σημείωσε ότι η υπόθεση επανέρχεται δυναμικά λόγω της πρόσφατης απόφασης καταδίκης σε πρώτο βαθμό των Λαβράνου, Ντίλιαν, Μπίτζιου και Χάμου και των ποινών που επιβλήθηκαν, οι οποίες, όπως τόνισε, είναι «σοβαρές και εκτελεστέες κατά το μέρος που το δικαστήριο όρισε ότι εκτίονται».

Υπογράμμισε, παράλληλα, τη μεγάλη σημασία που έχει το γεγονός ότι «διατάχθηκε περαιτέρω διερεύνηση για κρίσιμα ζητήματα που θα έπρεπε ήδη να έχουν εξεταστεί από την εισαγγελική αρχή».

«Την ίδια στιγμή, η υπόθεση προχωρά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς ωριμάζει η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», είπε χαρακτηριστικά.


Αναφερόμενος στις ποινές, επεσήμανε ότι υπήρξαν καταδίκες για δύο αδικήματα σε 87 περιπτώσεις, ενώ για ένα ακόμη αδίκημα -που διώκεται κατ’ έγκληση-η διαδικασία προχώρησε μόνο για όσους είχαν κινηθεί νομικά, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Θανάσης Κουκάκης και ο Χρήστος Σπίρτζης. Υπογράμμισε ότι, αν είχαν υποβληθεί περισσότερες εγκλήσεις, η υπόθεση θα είχε ακόμη μεγαλύτερη έκταση και οι ποινές θα ήταν μεγαλύτερες.

Οι δύο πτυχές: ΕΥΠ και Predator

Όπως εξήγησε, πλέον αναδεικνύονται καθαρά οι δύο βασικές όψεις του σκανδάλου: «αφενός οι παρακολουθήσεις μέσω της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, για τις οποίες διερευνάται αν, πέρα από παράνομες, ήταν και παράτυπες, και αφετέρου η χρήση του λογισμικού Predator, που συνιστά σαφώς αξιόποινη πράξη». Τόνισε επίσης ότι η μεθόδευση της συγκάλυψης, η άλλη όψη του σκανδάλου, «σπάει», καθώς νέα στοιχεία και μαρτυρίες αρχίζουν να αποκαλύπτουν την πραγματική έκταση της υπόθεσης.

Η διαβίβαση στον εισαγγελέα και το ενδεχόμενο κατασκοπείας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο γεγονός ότι, πέρα από τις καταδίκες προσώπων όπως ο Ταλ Ντίλιαν, ο Γιάννης Λαβράνος, ο Φέλιξ Μπίτζιος και η Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου, το δικαστήριο διαβίβασε την υπόθεση στον εισαγγελέα. «Αυτό ανοίγει τη διερεύνηση ακόμη και για το αδίκημα της κατασκοπείας, δηλαδή αν κάποιοι επιχείρησαν να εκμαιεύσουν απόρρητες κρατικές πληροφορίες μέσα από την παρακολούθηση των κινητών των στόχων. Είναι σωστό να συμβεί και κρίσιμο να κληθούν και όσοι δεν είχαν μέχρι τώρα προσφύγει στη Δικαιοσύνη».

Η σημασία της δήλωσης Ντίλιαν

Σχολιάζοντας τη δήλωση του Ταλ Ντίλιαν στο Mega, υπογράμμισε ότι το πιο ουσιαστικό στοιχείο είναι η έμμεση παραδοχή πως πελάτες της εταιρείας του ήταν κρατικές αρχές. Αυτό, κατά τον ίδιο, συνδέει τις δύο πλευρές της υπόθεσης, την ΕΥΠ και το Predator, και ενισχύει το σενάριο μιας συντονισμένης πρακτικής παρακολουθήσεων.

«Έχει μεγάλη σημασία αν παρακολουθήσει κανείς και την ερώτηση στην οποία απάντησε. Ρωτήθηκε αν το Predator πουλήθηκε στις ελληνικές κρατικές υπηρεσίες. Και απάντησε ότι “πελάτες μας είναι κρατικές υπηρεσίες, δεν χορηγείται για ιδιωτική χρήση”. Περιφραστικά, λοιπόν, απαντά “ναι”. Αρχίζουν να συνδέονται οι δύο μεθοδεύσεις: οι εκτεταμένες παρακολουθήσεις από την ΕΥΠ και το ζήτημα του ποιος χρησιμοποιούσε το Predator», σημείωσε.

Καταρρέει το αφήγημα περί «ιδιωτικής υπόθεσης»

Ο ίδιος εκτίμησε ότι ο κυβερνητικός ισχυρισμός πως πρόκειται για υπόθεση μεταξύ ιδιωτών πλέον αμφισβητείται σοβαρά. Όπως είπε, προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα για πιθανή εμπλοκή κρατικών μηχανισμών, τα οποία η έρευνα οφείλει να απαντήσει με πληρότητα.

Το πλήγμα στο κράτος δικαίου

Του ζήτησα να σχολιάσει τις πρόσφατες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος λίγο πολύ ανέφερε ότι οι παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων δεν είναι μεγάλο θέμα. «Τέτοιες τοποθετήσεις υπονομεύουν θεμελιώδη δικαιώματα», σημείωσε και συνέχισε: «Κάποια στιγμή ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε πει ότι, στην προσπάθεια να δικαιολογήσουν αυτή την έκταση του σκανδάλου, επιχείρησαν να επιβάλουν έναν μιθριδατισμό, να εξοικειώσουν δηλαδή σταδιακά την κοινωνία με την παραβίαση των δικαιωμάτων». Όπως εξήγησε, «προκαλείται ζημιά στην αντίληψη των πολιτών για τη σημασία αυτού και άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων. Όταν παραβιάζεται ένα δικαίωμα, όπως το απόρρητο των επικοινωνιών, το οποίο το Σύνταγμα χαρακτηρίζει ως απολύτως απαραβίαστο και έρχονται κυβερνητικοί, υπουργοί και παράγοντες του δημόσιου βίου και λένε “δεν πειράζει, δεν είναι τόσο απαραβίαστα τα δικαιώματα, είναι συστελλόμενα και διαστελλόμενα”, δημιουργείται μείζον ζήτημα σε μια δημοκρατία και σε ένα κράτος δικαίου».

Οι επόμενες κινήσεις και η πολιτική διάσταση

Σχολιάζοντας τις πληροφορίες πως σχεδιάζουν να κινηθούν νομικά και άλλα πρόσωπα από τη λεγόμενη «λίστα Μενουδάκου», ακόμη και με σημαντικό πολιτικό βάρος, τόνισε ότι μέχρι σήμερα λίγοι συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία ως επισπεύδοντες. «Εάν κι άλλα πρόσωπα προχωρήσουν σε εγκλήσεις, θα έχει ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχεια της υπόθεσης, ιδίως σε δεύτερο βαθμό».

Κατέληξε ότι η ενεργοποίηση περισσότερων εμπλεκομένων μπορεί να συμβάλει όχι μόνο στη δικαστική διερεύνηση, αλλά και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που δοκιμάζεται από έντονη δυσπιστία και τοξικότητα.
«Εκ των πραγμάτων, οι προσωπικές σχέσεις —που χρειάζεται να υπάρχουν και στην πολιτική— βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο δυσπιστίας και τοξικότητας. Υπάρχουν υποψίες και αμφιβολίες, όπως αυτές οι γελοιότητες που έχουν προσπαθήσει να διαδώσουν σε βάρος του Νίκου Ανδρουλάκη. Είναι, συνεπώς, κρίσιμο, δικαιοπολιτικά, να υπάρξει πλήρης διερεύνηση και κάθαρση αυτού του αποστήματος.