Το πολιτικό σκηνικό αναδιατάσσεται. Εδώ που τα λέμε, πόσο καιρό να κρατήσει η μονοκρατορία της ΝΔ και για πόσο θα παρέμενε κενό το κενό της αντιπολίτευσης; Όπως γράφαμε χθες, οι διαρροές για κάλπες το φθινόπωρο μετά την ΔΕΘ– μπλόφα ή όχι από την πλευρά του Μαξίμου- έθεσαν σε κίνηση τις τεκτονικές πλάκες του κομματικού συστήματος.
Κι από εκεί που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπαιζε σε ένα άδειο γήπεδο σουτάροντας ελεύθερες βολές μόνος του, ξαφνικά απέκτησε αντιπάλους μέσα στην ρακέτα. Τσίπρας, Καρυστιανού, Σαμαράς (με plus one Καραμανλή) έρχονται να κάνουν δύσκολη την ζωή του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μιας κυβέρνησης που κουβαλάει στις πλάτες της όχι μόνο την αντικειμενική κόπωση των επτά ετών στην εξουσία αλλά και την φθορά των σκανδάλων, της ακρίβειας, της διαφθοράς και των διαρκών κρίσεων, εσωτερικών και εξωτερικών.

Οι δημοσκοπήσεις που πλέον διεξάγονται με ξεκάθαρα δεδομένα- ΕΛΑΣ και ΕΛΠΙΔΑ- παρουσιάζουν μια όχι και τόσο παράδοξη συμφωνία: Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρωτιά αλλά μακριά από το 30% και ακόμα πιο μακριά από τη αυτοδυναμία Ο Αλέξης Τσίπρας, τουλάχιστον δημοσκοπικά, μοιάζει να «καθαρίζει» την δεύτερη θέση με ποσοστά πέριξ του 15%. Στην τρίτη θέση, όλες οι έρευνες δείχνουν ντέρμπι ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και Μαρία Καρυστιανού, με τις μεταξύ τους διαφορές να καταγράφονται έως και 2%.


Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει τάσεις πολιτικής εξαφάνισης ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου υποχωρεί σε σχέση με τα ποσοστά που κατέγραφε λίγους πριν. Το ίδιο ισχύει και για την Ελληνική Λύση. Σταθερά στα… λεφτά του κινείται το ΚΚΕ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χάνει από τα δεξιά του αλλά και την Καρυστιανού η οποία δημιουργεί μεγαλύτερο πρόβλημα διαρροών στον Κυριάκο Βελόπουλο και στην Ζωή Κωνσταντοπουλου. Ενώ από παντού, μα κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Αριστερά και τους αναποφάσιστους «τσιμπάει» ο Αλέξης Τσίπρας.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, η αμέσως επόμενη απάντηση μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ο Αλέξης Τσίπρας, με διαφορά από τον τρίτο.
Το ΜΕΡΑ25 στις περισσότερες δημοσκοπήσεις εμφανίζεται να υποχωρεί από τα προηγούμενα ποσοστά του, κοιτάζοντας ωστόσο το κατώφλι της Βουλής. Υπό αυτή την έννοια, οι διεργασίες στον χώρο της Αριστεράς και με δεδομένη την υψηλή δημοφιλία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη- που απέχει πού από την δημοσκοπική καταγραφή της Νέας Αριστεράς- μπορούν να δημιουργήσουν νέα δεδομένα για το παιχνίδι στα αριστερά της ΕΛΑΣ.
Με την δεξαμενή των αναποφάσιστων να παραμένει γεμάτη- κοντά στο 13% υπολογίζεται η λεγόμενη γκρίζα ζώνη- δυο είναι τα βασικά συμπεράσματα: Πρώτον, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να είναι το game changer αφού για την ώρα μοιάζει να γίνεται ο κύριος εκφραστής του αντιπολιτευτικού πόλου της κεντροαριστεράς.
Αν η δυναμική διατηρηθεί μετά το καλοκαίρι είναι ξεκάθαρο ότι ο στόχος που θα τεθεί δεν θα είναι η δεύτερη θέση αλλά η εκλογική νίκη. Στόχος που θα κριθεί από το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εκπλήξεις και ριζικές ανακατατάξεις.
Δεύτερον, όποιο κόμμα καταφέρει να πείσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι των αναποφάσιστων και της αποχής, θα καταφέρει να λειτουργήσει ως καταλύτης. Το σίγουρο είναι ότι πλέον το πολιτικό παιχνίδι, απέκτησε ενδιαφέρον.
