Μία νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ εισάγει για πρώτη φορά τον όρο «αλγοριθμικό outing» (algorithmic outing), ο οποίος περιγράφει το γεγονός ότι οι ψηφιακές πλατφόρμες μπορούν να εντοπίσουν εάν κάποιο άτομο ανήκει στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα βάσει των αλληλεπιδράσεών του σε αυτές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτό συνεπάγεται πως οι πλατφόρμες καταλαβαίνουν – και φέρνουν στην επιφάνεια – τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, προτού τα ίδια κάνουν «coming out», μέσα από τα like και τα reactions που κάνουν σε αναρτήσεις.
Ο επικεφαλής της μελέτης από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, Δρ Τζάστιν Έλις, επεσήμανε ότι το φαινόμενο αυτό γίνεται ολοένα και πιο έντονο καθώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνεχίζουν να εξελίσσονται, με αρκετά από τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα να δηλώνουν χαρακτηριστικά πως ο αλγόριθμος «γνώριζε» ότι ήταν κουήρ πριν το συνειδητοποιήσουν τα ίδια.
Η σελίδα τους γέμιζε με ΛΟΑΤΚΙ+ περιεχόμενο
Τα άτομα που συμμετείχαν περιέγραψαν τον τρόπο με τον οποίον social media όπως το TikTok «πλημμύρισαν» τη ροή τους με ΛΟΑΤΚΙ+ περιεχόμενο – με βάση τις συνήθειες θέασής τους.
Αν και αυτή η διαδικασία από τη μία βοήθησε ορισμένα άτομα στην εσωτερική αναζήτηση της ταυτότητάς τους, από την άλλη προκάλεσε έντονες ανησυχίες σχετικά με την ιδιωτικότητα, την ασφάλεια και την απώλεια ελέγχου ως προς το πότε και πώς ή το πότε θα έκαναν τα ίδια coming out – με ορισμένα να κάνουν λόγο για τρομακτική εμπειρία, ιδιαίτερα όταν συνέβαινε σε δημόσιους ή ημι-δημόσιους χώρους.
Όπως εξήγησε ο Δρ Έλις, το να εμφανίζεται κουήρ περιεχόμενο στην οθόνη κάποιου ενώ βρίσκεται στο λεωφορείο ή σε μια καφετέρια δεν αποτελεί μια ουδέτερη εμπειρία, καθώς οι οθόνες είναι ορατές και οι αλγόριθμοι δεν συνυπολογίζουν τον κίνδυνο, το πλαίσιο ή την προσωπική ετοιμότητα του ατόμου.
Αυτολογοκρίνονται σε δημόσιους χώρους
Βασισμένη σε εις βάθος συνεντεύξεις με 20 ΛΟΑΤΚΙ+ ενήλικες ηλικίας 18 έως 60 ετών, η μελέτη κατέγραψε ότι χρήστες social media καταφεύγουν σε ρυθμίσεις απορρήτου, στη δημιουργία πολλαπλών λογαριασμών ή στην παθητική περιήγηση για να αυτολογοκρίνονται σε δημόσιους χώρους, αποφεύγοντας έτσι την ανεπιθύμητη προσοχή, την παρενόχληση ή την ακούσια αποκάλυψη της ταυτότητάς τους.
Σύμφωνα με τον Δρ Έλις, οι αλγόριθμοι ταξινομούν, προβλέπουν και κατηγοριοποιούν τους χρήστες με τρόπους που αντανακλούν υπάρχουσες προκαταλήψεις και κοινωνικές εντάσεις – πράγμα που σημαίνει ότι τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα καλούνται να διαπραγματευτούν την ασφάλειά τους όχι μόνο απέναντι σε άλλους χρήστες, αλλά και απέναντι στην ίδια την τεχνολογία.
Τα συμμετέχοντα άτομα ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια και υπευθυνότητα από τις ψηφιακές πλατφόρμες, καθώς και σαφέστερους μηχανισμούς συναίνεσης, χαρακτηριστικά προστασίας της ιδιωτικότητας από τον σχεδιασμό (privacy-by-design) και εργαλεία για να αποφεύγουν άμεσα δυνητικά μη ασφαλές περιεχόμενο όταν βρίσκονται σε καταστάσεις που τα ίδια δεν αισθάνονται ασφαλή.
«Εάν οι πλατφόρμες πρόκειται να προσδιορίσουν ποιοι είναι οι χρήστες τους, πρέπει επίσης να αναλάβουν την ευθύνη για το πώς – και πού – αυτή η ταυτότητα γίνεται ορατή, ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια της κοινότητας», κατέληξε ο επικεφαλής της μελέτης.
