Στην Ιταλία ξέπλυναν έναν βιασμό ως κανονικότητα – Χαστούκι από ΕΔΔΑ που δικαίωσε το θύμα

Για εκείνη την εισαγγελέα στην Ιταλία -και όχι μόνο-, η συναίνεση θεωρείται ψιλά γράμματα και η έμφυλη βία μια φυσιολογική καθημερινότητα.

Προσθέστε το Rosa.gr ως προτιμώμενη πηγή στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του Rosa.gr στην Google

Όταν η ίδια η δικαιοσύνη υιοθετεί τη ρητορική του βιαστή, το μήνυμα προς την κοινωνία και τον κόσμο είναι ξεκάθαρο.

Η συναίνεση θεωρείται ψιλά γράμματα και η έμφυλη βία μια φυσιολογική καθημερινότητα.

Στην Ιταλία, μια εισαγγελέας νομιμοποίησε κανονικότατα την κακοποίηση, βαφτίζοντας τον βιασμό ως «προσπάθεια να καμφθεί η αντίσταση μιας κουρασμένης γυναίκας».

Ηχηρό χαστούκι στο πατριαρχικό αλαλούμ ήρθε να δώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο καταδίκασε το ιταλικό κράτος, στέλνοντας το μήνυμα πως το «όχι» δεν είναι διαπραγματεύσιμο, όση κούραση κι αν επιστρατεύει η υπεράσπιση των προνομίων του θύτη.

Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) διέταξε το ιταλικό κράτος να καταβάλει αποζημίωση σε μια γυναίκα, της οποίας οι καταγγελίες για επανειλημμένους βιασμούς από τον σύντροφό της είχαν απορριφθεί από μια εισαγγελέα με το σκεπτικό ότι είναι «φυσιολογικό» για τους άνδρες να πασχίζουν να κάμψουν την αντίσταση «κουρασμένων» γυναικών.

Το δικαστήριο έκρινε ότι οι συγκεκριμένες παρατηρήσεις διαιώνιζαν «σεξιστικά στερεότυπα» και υποβάθμιζαν την έμφυλη βία, με αποτέλεσμα η γυναίκα να υποστεί δευτερογενή θυματοποίηση, σύμφωνα με τον Guardian.

Επιπλέον, αποφάνθηκε ότι η εισαγγελέας -και κατ’ επέκταση το ιταλικό δικαστικό σύστημα- απέτυχε να παράσχει μια άμεση, ενδελεχή και αποτελεσματική έρευνα, όπως απαιτείται σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής κακοποίησης.

Την απειλούσε ότι θα είναι το επόμενο θύμε γυναικοκτονίας

Η υπόθεση ανάγεται στον Απρίλιο του 2021, όταν η Ιμπεντά, η οποία ζούσε με τον Ιταλό σύντροφό της στην περιοχή του Αβελίνο στη νότια Ιταλία, κατέθεσε μήνυση στην αστυνομία καταγγέλλοντας ότι την κακοποιούσε σωματικά και ψυχικά, καθώς και τα δύο παιδιά τους. Μεταξύ άλλων, κατήγγειλε ότι ο σύντροφός της τη βίασε επανειλημμένα και ότι της κρατούσε μαχαίρι στον λαιμό -μπροστά σε δύο μάρτυρες- υπονοώντας ότι η υπόθεσή της θα κατέληγε στις εφημερίδες, όπως άλλες γυναικοκτονίες.

Αργότερα την ίδια χρονιά, η εισαγγελέας που είχε αναλάβει την έρευνα ζήτησε την αρχειοθέτηση της υπόθεσης, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό με το μαχαίρι ως «ένα κακό αστείο» και υποστηρίζοντας ότι η σωματική βία που ασκήθηκε στα παιδιά ήταν απλώς σωφρονιστική και δεν υπερέβαινε τη γονική αρχή.

Η εισαγγελέας δήλωσε ότι ήταν δύσκολο να διαπιστωθεί αν είχε τελεστεί βιασμός, επειδή ο άνδρας μπορεί να μην είχε συνειδητοποιήσει την έλλειψη συναίνεσης της συντρόφου του, «δεδομένου ότι είναι φυσιολογικό για τους άνδρες να πρέπει να ξεπεράσουν ένα ελάχιστο επίπεδο αντίστασης που κάθε γυναίκα τείνει να προβάλλει όταν είναι κουρασμένη από την καθημερινότητα και ένας άνδρας της κάνει μια σεξουαλική προσέγγιση».

Άρα, για την εισαγγελέα η κούραση της καθημερινότητας, ερμηνεύεται ως ένα εμπόδιο που ο άνδρας οφείλει, σχεδόν ως καθήκον, να ξεπεράσει. Το «όχι» της γυναίκας υποβιβάζεται σε ένα «ελάχιστο επίπεδο αντίστασης» και η παραβίασή του μετατρέπεται σε φυσιολογική σεξουαλική προσέγγιση.

Και κάπως έτσι, όταν και οι ίδιοι οι θεσμοί εκπαιδεύουν την κοινωνία στο ότι η γυναικεία άρνηση είναι απλώς μια δοκιμασία για τις αντοχές του άνδρα, τότε η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς τυφλή, αλλά και απροκάλυπτα συνένοχη.

«Νίκη για όλες τις γυναίκες»

Για την ιστορία, το αίτημα αρχειοθέτησης τελικά απορρίφθηκε και στην υπόθεση ορίστηκε νέος εισαγγελέας. Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε κάθειρξη τεσσεράμισι ετών. Αυτή τη στιγμή είναι ελεύθερος εν αναμονή της εκδίκασης της έφεσής του κατά της απόφασης.

Το ΕΔΔΑ διέταξε το ιταλικό κράτος να καταβάλει περίπου 60.000 ευρώ στην Ιμπεντά και τα δύο παιδιά της, τα οποία ζούσαν σε καταφύγιο για τρία χρόνια, κρίνοντας ότι οι αρχές παραβίασαν την «απαγόρευση της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης» προς τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, παραλείποντας επίσης να λάβουν επαρκή μέτρα, όπως η παραχώρηση οικογενειακής στέγης ή η έγκριση του αιτήματός τους να μετακομίσουν στη Γαλλία.

Μιλώντας στον ιταλικό τύπο τις τελευταίες ημέρες, η Ιμπεντά δήλωσε ότι η απόφαση αποτελεί «δικαίωση» και «μια νίκη για όλες τις γυναίκες».

Η ίδια δήλωσε στην εφημερίδα La Repubblica: «Όταν ο δικηγόρος μου μού εξήγησε ότι μια δικαστική λειτουργός είχε απαλλάξει τον πρώην μου επικαλούμενη την εικόνα ενός άνδρα που πρέπει να κάμψει την αντίσταση μιας γυναίκας για να κάνει σεξ, ένιωσα πληγωμένη ξανά από την αρχή. Σοκαρίστηκα όταν έμαθα στη συνέχεια ότι αυτά τα λόγια προέρχονταν από γυναίκα εισαγγελέα».