Σήμερα διαβάζουμε για ένα 15χρονο κορίτσι στη Θεσσαλονίκη, που κατήγγειλε ένα 14χρονο αγόρι για βιασμό και βιντεοσκόπηση της κακοποίησης. Το περιστατικό φέρεται να συνέβη τον Δεκέμβρη του 2025.
Χθες, διαβάζαμε για ένα βιβλίο που πρόκειται να διδαχθεί στη Γ’ Γυμνασίου τη νέα σχολική χρονιά. Έχει κεφάλαιο με τίτλο «Η κακοποίηση – βία κατά γυναικών». Εκεί, κορίτσια 13-15 ετών θα μάθουν ότι τις κακοποιούν επειδή είναι αδύναμες («Η κακοποίηση απευθύνεται σε αδύναμους (παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένους κτλ)», γράφει συγκεκριμένα).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θα μάθουν, επίσης, ότι έχουν βιολογικές και ψυχολογικές διαφορές με τους άντρες. Και θα τους δοθούν «πρακτικές συμβουλές αντιμετώπισης» για να μην τις κακοποιήσουν. Είναι οι παρακάτω:
- Να θυμούνται ότι οι άντρες έχουν μεγαλύτερο όγκο και δύναμη.
- Να αποφεύγουν τις «κακοτοπιές».
- Να αποφεύγουν βίαιους, επιθετικούς, δύστροπους, νάρκισσους, χειριστικούς, αυτούς που έχουν έλλειμμα ενσυναίσθησης.
- Να διακόπτουν τη σχέση, αν ο σύντροφός τους χρησιμοποιήσει βία, γιατί έστω και αν ζητήσει χίλια συγγνώμη, θα ξαναχρησιμοποιήσει βία.
Άρα, στο σχολείο, θα διδάσκουν στα κορίτσια ότι πρέπει να προσέχουν για να μην τους κάνουν κακό. Δεν θα διδάσκουν στα αγόρια να μην προκαλούν το κακό. Ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι ο μοναδικός τρόπος να μην τα κακοποιήσει ένας άντρας, είναι να αποφασίσει ο ίδιος ότι δεν θα το κάνει.
Ξανά, λέμε στις γυναίκες να προσέχουν. Κι η γραμμή που χωρίζει το «πρόσεχε» από το «ας πρόσεχες», είναι πολύ λεπτή.
Τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη θα μάθαιναν στην ίδια σχολική τάξη ότι ο βιασμός της κοπέλας ήταν καθαρά δικό της λάθος. Θα μάθαιναν πως η κακοποίηση είναι προβλέψιμη, πως έχει «ένδειξεις» που οκ, αν δεν είδες, δικό σου λάθος. Υπονοεί πως το θύμα έπρεπε να ήταν λιγότερο «αφελές».Το θύμα όμως δεν είναι ποτέ υπεύθυνο για το έγκλημα που διαπράχθηκε εις βάρος του. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον θύτη. Κι όσο το ξεχνάμε αυτό, τόσο συντηρούμε ένα περιβάλλον όπου οι γυναίκες φοβούνται να μιλήσουν, να ζητήσουν βοήθεια, να σταθούν δημόσια απέναντι στο τραύμα τους. Γιατί ξέρουν πως μαζί με τον πόνο θα αντιμετωπίσουν και την κριτική για τις επιλογές τους.
Δεν χρειαζόμαστε άλλη μία γενιά κοριτσιών που θα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι η ασφάλειά τους εξαρτάται από το πόσο προσεκτικά θα είναι. Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που θα σταματήσει να εκπαιδεύει τις γυναίκες να επιβιώνουν και θα αρχίσει να εκπαιδεύει τους άντρες να σέβονται. Μια κοινωνία που δεν θα μαθαίνει σ’ εμάς ότι η κακοποίησή μας είναι αποτέλεσμα δικών μας «λάθος επιλογών», που δεν θα ψάχνει τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά. Μια κοινωνία που θα απαιτεί από τον άντρα να μη γίνει ποτέ κακοποιητής.
Ακολουθήστε το rosa.gr
