Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα για την υπόθεση της Marfin.
Παραμένει μια ανοιχτή πληγή, έχοντας αφήσει πίσω τρείς νεκρούς ανθρώπους; Ναι.
Απονέμεται πραγματικά η δικαιοσύνη με επικοινωνικά τεχνάσματα και άτομα που μας σερβίρονται βολικά και σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές ως ένοχοι για να ενισχύσει η κυβέρνηση το δόγμα «νόμος και τάξη»; Όχι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Και το φινάλε μπορεί και να είναι προβλέψιμο.
Όπως είχε σχολιάσει και προ ημερών ο Χρήστος Ράμμος σε τοποθέτησή του επί της υπόθεσης, οι κατηγορούμενοι «μπορεί τελικά να αποδειχθεί ότι ήταν αθώοι, όπως έχει πάρα πολλές φορές συμβεί κατά το παρελθόν σε άλλες υποθέσεις, που η Αστυνομία έχει ενοχοποιήσει ανθρώπους που τελικά τα δικαστήρια αθώωσαν (βλ. ενδεικτικά περίπτωση Ρωμανού)».
ΕΛ.ΑΣ. και ΜΜΕ, λοιπόν, διαφημίζουν πανηγυρικά μια υπόθεση που επιτέλους «δέθηκε». Ένα παζλ που, λόγω του μεγάλου όγκου υλικού -όπως μας ενημέρωσε ο κ. Χρυσοχοϊδης-, βρέθηκε μόλις τώρα χρόνος για να συμπληρωθεί. Με «στοιχεία» κούφια.
Κούφια, όπως το ανώνυμο email στο οποίο στηρίζονται οι αποκαλύψεις, με έναν αποστολέα που δεν έχει ταυτοποιηθεί, και στο οποίο καταδεικνύεται ως δράστης άνθρωπος που το διάστημα εκείνο βρισκόταν… στη φυλακή.
Κι αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Αν βουτήξεις το κεφάλι σου κάτω από το νερό, θα δεις δύο ανθρώπους που έχουν προφυλακιστεί, αντιμέτωποι με βαρύ κακουργηματικό κατηγορητήριο, την ώρα που στην πραγματικότητα δεν έχουν καν ταυτοποιηθεί.
Η ποινική δίωξη και η προφυλάκισή τους δεν βασίζονται σε ακλόνητα στοιχεία, αλλά σε εικασίες και ερμηνείες φωτογραφικών ντοκουμέντων. Το περιβόητο παζλ που διαφημίζουν οι αρχές μοιάζει με εκείνα τα παιχνίδια όπου, επειδή τα κομμάτια δεν ταιριάζουν, το παιδί τα πιέζει με το ζόρι μέχρι να τσακίσουν. Μόνο και μόνο για να πει ότι το ολοκλήρωσε.
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν οι συνήγοροι των δύο κατηγορούμενων που τελούν υπό προσωρινή κράτηση, έκαναν λόγο για στημένα παιχνίδια και κυρίως στο γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία ταυτοποίηση μέσα στην ογκώδη δικογραφία.
Η ROSA μίλησε με τον κ. Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρο και συνήγορο του ενός εκ των κατηγορουμένων, ο οποίος αποδόμησε το αφήγημα περί «δεμένης» υπόθεσης, σχολιάζοντας παράλληλα το γνωστό μοτίβο της εργαλειοποίησης πολύκροτων υποθέσεων από την κυβέρνηση.
«Δεν προκύπτει ταυτοποίηση των προσώπων»
Τις τελευταίες ημέρες, αρκεί μόνο να ανοίξεις την τηλεόραση, ή να σκρολάρεις σε κάποιο ενημερωτικό μέσο στο ελληνικό ίντερνετ για να δεις τίτλους όπως «ο γρίφος που λύθηκε μετά από 16 χρόνια» ή «η υπόθεση που επιτέλους ξεκλειδώθηκε».
Ερωτηθείς να σχολιάσει το ιντερνετικό και τηλεοπτικό σούσουρο και τους πανηγυρικούς τίτλους, ο κ. Καμπαγιάννης υπογραμμίζει πως ζητήματα περί εξιχνίασης και διαλεύκανσης έχουν να κάνουν με συμπεράσματα, τα οποία βγαίνουν σε σύνδεση με κινητά αντικείμενα. Γεγονός που τα καθιστά ιδιαίτερα αβέβαια.
«Έχοντας εικόνα της δικογραφίας και των εγγράφων, -τα οποία σε καμία περίπτωση από τη δική μας πλευρά δεν πρόκειται, ούτε να τα διαρρέυσουμε, ούτε τα έχουμε διαρρεύσει-, η ουσία είναι η έξης: από την ίδια την έκθεση της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Αρχών δεν προκύπτει ταυτοποίηση των προσώπων και των βιομετρικών και ανατομικών χαρακτηριστικών των δύο κατηγορουμένων που απολογήθηκαν και προφυλακίστηκαν. Τα υπόλοιπα ζητήματα περί εξιχνίασης και διαλεύκανσης και ταύτισης των προσώπων έχουν να κάνουν με συμπεράσματα, τα οποία βγαίνουν σε σύνδεση με κινητά αντικείμενα.
Αυτά είναι εξαιρετικά επισφαλή», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Πριν από μερικές ημέρες, ο υπουργός Δικαιοσύνης ερωτήθηκε «γιατί τώρα», όσον αφορά την «εξιχνίαση» της υπόθεσης. Ιδού η απάντηση:
«Γιατί τώρα μπόρεσε η Αστυνομία, οι υπεύθυνοι ερευνητές, οι αξιωματικοί και οι απλοί αστυφύλακες, να δουλέψουν συστηματικά, να συλλέξουν το υλικό, να το αξιολογήσουν, να βρουν όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία, κατά τη γνώμη τους, συγκροτούν μια κατηγορία. Ένα υλικό το οποίο στη μεγάλη του πλειοψηφία υπήρχε και δεν είχε αξιοποιηθεί όπως έπρεπε, έπειτα από κάποια λάθη που είχαν γίνει στο παρελθόν».
«Υπάρχουν αντιφατικές δηλώσεις (των αρχών)»
Σχετικά με τις εν λόγω δηλώσεις, ο κ. Καμπαγιάννης σχολιάζει πως «δεν νομίζω ότι τίθεται ζήτημα όγκου στοιχείων».
«Σίγουρα δεν εξηγείται αυτό το οποίο αναφέρεται σε σχέση με μεγάλο όγκο υλικού και ούτως ή άλλως τα νεότερα «στοιχεία» που υπάρχουν είναι απλά μία έκθεση της διεύθυνσης των Εγκληματολογικών Αρχών και φωτογραφίες οι οποίες ήταν διαθέσιμες από παλιά και μάλιστα και από αρκετά χρόνια πριν. Άρα δεν νομίζω ότι τίθεται ζήτημα όγκου στοιχείων. Τώρα όσον αφορά του για ποιο λόγο επιλέχθηκε η σημερινή χρονικότητα για να προχωρήσει αυτή η υπόθεση δεν μπορώ παρά να εικάσω.
»Υπάρχουν και αντιφατικές ούτως ή άλλως δηλώσεις. Δηλαδή, η κυρία Δημογλίδου, η εκπρόσωπος της Ελλάδας ανέφερε για ένα email το οποίο απεστάλει ένα μισή χρόνο πριν. Εμένα δεν μου προκύπτει αυτός ο χρόνος αποστολής του email από την δικογραφία.
»Μου προκύπτει κάτι πολύ πιο πρόσφατο. Άρα είναι ανοιχτό για τον καθένα με τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η ελληνική αστυνομία το συγκεκριμένο ζήτημα να υποθέσει για ποιο λόγο επιλέχθηκε η παρούσα χρονικότητα και όχι κάποια άλλη για να προχωρήσει αυτή η υπόθεση με τον τρόπο που προχώρησε», ανέφερε χαρκτηριστικά στη ROSA.
Αναξιόπιστο το ανώνυμο email
Όσον αφορά, το γεγονός ότι ένα εκ των ατόμων που παρουσιάζονται ως δράστες στο ανώνυμο email, ο οποίος στη συνέχεια αποδείχθηκε πως τελούσε υπό κράτηση το διάστημα εκείνο, ο κ. Καμπαγιάννης δήλωσε πως:
«Επιβεβαιώνω ότι ένα από τα άτομα και μάλιστα το πρώτο το οποίο αναφέρεται ως ένα από τα άτομα που έκαψαν τη Μαρφιν είναι γνωστό ότι εκείνη τη χρονική περίοδο -και σίγουρα εκείνη την ημέρα- ήταν κρατούμενο στη φυλακή οπότε δεν θα μπορούσε να έχει κάνει καμία επίθεση.
»Αυτό δείχνει πολλά σε σχέση με την αναξιοπιστία του συγκεκριμένου ανώνυμου μηνύματος που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ως τέτοιο να χρησιμοποιηθεί.
«Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εργαλειοποίησης»
Για να κατανοήσει κανείς πώς στήνονται οι επικοινωνιακές «πετυχεσιές» της ΕΛ.ΑΣ. και της κυβέρνησης, αρκεί να κοιτάξει το πρόσφατο παρελθόν. Η εργαλειοποίηση τέτοιων υποθέσεων δεν είναι διόλου άγνωστη τακτική στη φαρέτρα των αρχών. Ο κ. Καμπαγιάννης φέρνει ως παράδειγμα την υπόθεση Ρωμανού.
«Ως συνήγορος στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, θα πω μόνο τα αντικειμενικά περιστατικά. Είναι γνωστό ότι έχουν υπάρξει ποινικές διώξεις οι οποίες έχουν φουσκωθεί και έχουν εργαλειοποιηθεί στο παρελθόν – η πιο πρόσφατη που έχει να κάνει και με την απαλλαγή του Νικού Ρωμανού στην υπόθεση των Αμπελόκηπων, όπου πάλι ένα περιστασιακό στοιχείο που είχε να κάνει με ένα αποτύπωμα σε ένα κινητό αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος άνθρωπος -και δεν ήταν μόνος- να προφυλακιστεί και στη συνέχεια να απαλλαχθεί
Άρα υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος της εργαλειοποίησης και ελπίζουμε να καταφέρουμε σε αυτή την υπόθεση να μην επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο», καταλήγει.
Ακολουθήστε το rosa.gr
