Συνεχείς καταγγελίες και προειδοποιήσεις. Εργοδοτική αυθαιρεσία που καλπάζει με την ανοχή του κράτους. Θύματα. Ξανά καταγγελίες. Αδιαφορία. Κι άλλα θύματα.
Οι πέντε νεκρές εργάτριες στην Βιολάντα δεν ήταν αρκετές μπροστά στα κέρδη και τις διευκολύνσεις των εργοδοτών. Γιατί θα περίμενε κανείς, κάτι να χε αλλάξει. Ώστε να μην θρηνήσουμε κι άλλους εργαζόμενους που δεν θα γυρίσουν ξανά στο σπίτι τους.
Σήμερα άφησε την τελευταία του πνοή στο ΚΑΤ, ένας από τους τρεις πολυεγκαυματίες του Ασπρόπυργου, από την έκρηξη και την φωτιά σε μονάδα ανακύκλωσης σκραπ και εμπορίας ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Ένα βιομηχανικό ατύχημα σε μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες της χώρας. Εκεί δηλαδή όπου τα μέτρα ασφαλείας θα έπρεπε να είναι δρακόντεια και οι έλεγχοι πυκνοί λόγω του αυξημένου κινδύνου τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για ακόμα μία φορά οι εργαζόμενοι της Δυτικής Αττικής καταγγέλλουν κενά ασφαλείας, απουσία κρατικών ελέγχων, ενώ προειδοποιούν και για ακόμα μεγαλύτερης έκτασης βιομηχανικό ατύχημα στην περιοχή. Κάνουν λόγο για άναρχη ανάπτυξη αποθηκών και βιομηχανιών, χωρίς κανένα μέτρο πρόληψης ή σχέδιο διαφυγής.
Έλλειψη σχεδίου διαχείρισης βιομηχανικών ατυχημάτων καταγγέλλει και η αντιπολίτευση. Χώρα ξέφραγο αμπέλι.
Ούτε οι προειδοποιήσεις, ούτε οι νεκροί μπορούν καθώς φαίνεται να συγκινήσουν κυβερνητικά αυτιά. Τα κέρδη των εργοδοτών τρέχουν και η δουλειά, με το όποιο ρίσκο, δεν σταματάει ποτέ. Αυτό αποδείχθηκε για ακόμα μια φορά στον Ασπρόπυργο. Εργαζόμενοι κατήγγειλαν ότι ενώ είχε εκδοθεί 112 για εκκένωση, δεν είχαν εκκενωθεί επιχειρήσεις και εργαζόμενοι δούλευαν κανονικά. “Πήγαμε εμείς και βγάλαμε από τα εργοστάσια κόσμο που δούλευε, γιατί οι εργοδότες θέλαν να συνεχίσουν να δουλεύουν” κατήγγειλε μέλος του Εργατικού Κέντρου Δυτικής Αττικής.
Πέρα από τα καμπανάκια κινδύνου που κρούουν τα σωματεία, υπάρχουν και τα στοιχεία που έχει το υπουργείο Εργασίας και η κυβέρνηση συνολικά στη διάθεση τους. Όπως αναγράφεται στο site της Επιθεώρησης Εργασίας, το διάστημα Ιανουάριος – Μάιος 2026, σε επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν καταγράφηκαν 1647 παραβάσεις ως προς την ασφάλεια και υγεία των εργαζόμενων. Και να σκεφτεί κανείς τι γίνεται εκεί που δεν διενεργούνται έλεγχοι και δεν γίνονται καταγγελίες..
Την ίδια ώρα, τα εργατικά ατυχήματα έχουν διπλασιαστεί 10.351 το 2019 σε 20.498 το 2025.
Θα περίμενε κανείς ότι στην χώρα που συντάραξαν τα Τέμπη, οι προειδοποιήσεις εργαζόμενων θα έπιαναν τόπο. Όπως όμως έγινε με εκείνα τα εξώδικα και καταγγελίες που προειδοποιούσαν για ελλιπή συντήρηση, κενά ασφαλείας και ανύπαρκτα ηλεκτρονικά συστήματα στον σιδηρόδρομο, έτσι και οι εκκλήσεις των εργαζόμενων στην βιομηχανία πέφτουν στο κενό.
Όσο οι νομοθετικές παρεμβάσεις έχουν στόχο να δυσχεραίνουν όλο και περισσότερο τις συνθήκες εργασίας (13ωρο, απλήρωτες υπερωρίες κ.λπ), όσο οι έλεγχοι γίνονται με το σταγονόμετρο, όσο το κράτος κάνει τα στραβά μάτια απέναντι σε εργοδότες που αυθαιρετούν, όσο αγνοεί τις κραυγές αγωνίας των εργαζόμενων, το τοπίο δεν αλλάζει.
Στην χώρα των αλλεπάλληλων προειδοποιήσεων που πέφτουν στο κενό, κανείς δεν είναι ασφαλής όταν πηγαίνει για το μεροκάματο.
