Θα πω στα παιδιά μου ότι στην εποχή μας ο Τραμπ «μπήκε» στον Βυθό του Μπικίνι. Και θα με πιστέψουν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Πρώτον γιατί, μέχρι τότε ο Λευκός Οίκος λογικά θα έχει γίνει (και) στούντιο παραγωγής ταινιών, που θα πλασάρει τέτοιες φάσεις ως ιστορικά ντοκουμέντα των «ηρώων» των ΗΠΑ. Δεύτερον, γιατί αν κάτι μας έχει μάθει το 2026 μέχρι τώρα, είναι ότι ζούμε ένα meme. Όλα είναι μια εν δυνάμει πραγματικότητα. Μια επόμενη κίνηση του πλανητάρχη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σκρολάροντας στα social media αυτές τις μέρες, πέφτουμε πάνω σε δεκάδες τέτοια. Ένα από αυτά, πέρα από την πλάκα σε βάζει λίγο σε σκέψεις.
Άκου πώς έχει το πράγμα:
Ο Ντόναλντ Τραμπ βομβαρδίζει τον Βυθό του Μπικίνι, ενώ ο στρατός των ΗΠΑ σκοτώνει τον κύριο Καβούρη, πριν προλάβει να δώσει τη μυστική συνταγή του Καβουροπάτι στον Πλαγκτόν κι αυτός με τη σειρά του καταστρέψει τον κόσμο. Με το καβουροπάτι, ναι.
Χιουμοριστικό και τέρμα σουρεάλ, ναι, αλλά εδώ που φτάσαμε ούτε καν ο Μπομπ Σφουγγαράκης δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Όπως ακριβώς στα viral βίντεο, έτσι και σε αυτό το glitz του Matrix που είναι η ζωή μας τελευταία, ο Ντόναλντ Τραμπ συχνά παρουσιάζει άλλα κράτη ως «θανατηφόρα απειλή για τον κόσμο», για να «δικαιολογήσει» την πολεμολαγνεία του και το αμερικανικό επεκτατικό όραμα.
Και μετά από τόσα ανοίγματα πολεμικών μετώπων, λούμπεν session δεήσεων για βόμβες στο Οβάλ γραφείο και βιντεάκια πατριωτισμού με τον Τόνι Σταρκ, τον Κάιλο Ρεν και τον Γιούγκι Ο από τον Λευκό Οίκο, ένα είναι το σίγουρο: Τίποτα δεν μας κάνει εντύπωση. Και δεν παίρνουμε τίποτα από όσα ακούμε στα σοβαρά.
Βομβαρδισμός στον Βυθό του Μπικίνι; Σκρολ.
Ο Τραμπ καταλαμβάνει τον Τατούιν και κάνει την Ρέι Σκάιγουόκερ Αντιπρόεδρο; Σκρολ.
Ανοίγματα στη Μόρντορ και τρυφερά τετ-α-τετ με Σάουρον; Το πιο πιθανό από όλα. Σκρολ.
Αρκεί αυτό το βίντεο, προσαρμοσμένο στα μέτρα του Μπομπ Σφουγγαράκη, για να καταλάβουμε (ή να συνεχίσουμε να μην καταλαβαίνουμε) γιατί συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας.
Το αστείο (και ταυτόχρονα το τραγικό) της υπόθεσης είναι ότι ο παραλληλισμός δεν απέχει και τόσο από τον τρόπο με τον οποίο συχνά παρουσιάζονται οι πραγματικές διεθνείς κρίσεις. Η αφήγηση είναι γνώριμη. Κάποιος παρουσιάζεται ως «απειλή» για τη σταθερότητα, για τη δημοκρατία και την ασφάλεια. Και έτσι, μια επίθεση παρουσιάζεται ως αναγκαία πράξη άμυνας. Και ο Τραμπ, πάντα ως ο σωτήρας. Και μετά… δεν ξύπνησες γιατί δεν κοιμάσαι κι αυτό δεν είναι κάποιο από τα φουλ περίεργα όνειρα που συνηθίζεις να βλέπεις.
Ίσως το πιο ενδιαφέρον όμως δεν είναι το ίδιο το βίντεο, αλλά η αντίδρασή μας. Δεν σοκαριζόμαστε. Δεν μας φαίνεται εξωπραγματικό. Τίποτα αυτές τις μέρες δεν μας φαίνεται εξωπραγματικό. Το αντιμετωπίζουμε σαν ακόμη ένα meme στο endless scroll της ημέρας. Γιατί αν κάτι είναι (και) το 2026 μέχρι στιγμής, αυτό είναι ένα meme, μια κακόκουστη θεωρία συνομωσίας που γίνεται πραγματικότητα.
Κάποτε μια τέτοια ιστορία θα ακουγόταν σουρεάλ, δεν θα μπαίναμε καν στον κόπο να τη «διαβάσουμε» κάπως αλλιώς. Σήμερα; Απλώς μοιάζει με μια ελαφρώς πιο σουρεαλιστική εκδοχή των ειδήσεων. Μια ελαφρώς πιο σουρεαλιστική εκδοχή της καθημερινότητας.
Μιας καθημερινότητας στην οποία τίποτα δεν μας φαντάζει συγκλονιστικό πια. Ούτε καν μια «επίθεση» του Τραμπ στον Βυθό του Μπικίνι.
Ακολουθήστε το rosa.gr
