Αφού ο άνθρωπος κατέστρεψε αυτόν τον πλανήτη με τη δραστηριότητά του, οι επιστήμονες αναζητούν στο διάστημα ένα νέο βραχώδες σπίτι που θα μπορούσε να μας φιλοξενήσει αν όλα πάνε λάθος. Υπάρχει, όμως, κάτι τέτοιο;
Κι όμως, οι επιστήμονες ανακάλυψαν έναν νέο πλανήτη εντός της κατοικήσιμης ζώνης ενός κόκκινου νάνου (κατοικήσιμη ζώνη ενός κόκκινου νάνου (του πιο συνηθισμένου τύπου άστρου στο σύμπαν) είναι η περιοχή όπου η θερμοκρασία επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνεια ενός πλανήτη, σε απόσταση μόλις 25 ετών φωτός από τον πλανήτη Γη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παρά το γεγονός ότι ο πλανήτης αυτός είναι εκτεθειμένος σε έναν αστρικό άνεμο ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, γεγονός που καθιστά αβέβαιο το αν διαθέτει ατμόσφαιρα ή τη δυνατότητα να φιλοξενήσει ζωή, οι αστρονόμοι θεωρούν το εύρημα ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς πρόκειται για έναν από τους κοντινότερους διαστημικούς μας γείτονες σε έναν γαλαξία με έκταση 100.000 ετών φωτός.
Ο πλανήτης, που φέρει την ονομασία GJ 3378b, περιφέρεται γύρω από ένα μικρό άστρο στον αστερισμό της Καμηλοπαρδάλεως.
Αν και εντοπίστηκε αρχικά το 2024 από Γάλλους αστρονόμους με τη χρήση του Καναδο-Γαλλο-Χαβανέζικου Τηλεσκοπίου στο Μάουνα Κέα, μια νέα ανάλυση από Αμερικανούς επιστήμονες αναθεώρησε τα αρχικά δεδομένα, αποκαλύπτοντας ότι ο πλανήτης είναι πολύ πιο παρόμοιος με τη Γη από ό,τι είχε εκτιμηθεί.
Προς το παρόν, τα μόνα επιβεβαιωμένα στοιχεία αφορούν τη μάζα και την τροχιά του, αφήνοντας ανοιχτό το αν διαθέτει ξηρά, θάλασσες και σύννεφα ή αν πρόκειται για έναν άνυδρο κόσμο γεμάτο κρατήρες.
Ενώ το 2024 η μάζα του είχε υπολογιστεί στις 5,26 φορές τη μάζα της Γης –κατατάσσοντάς τον στους αέριους «Μίνι-Ποσειδώνες»–, η ομάδα του Πολ Ρόμπερτσον από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ιρβάιν, χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικά τηλεσκόπια, απέδειξε ότι η πραγματική του μάζα είναι μόλις 2,3 φορές μεγαλύτερη από τη γιήνη, γεγονός που τον μετατρέπει σε μια βραχώδη «Υπερ-Γαία».
Επιπλέον, οι ίδιες παρατηρήσεις έδειξαν ότι η τροχιακή του περίοδος διαρκεί 21 γήινες ημέρες αντί για 25 που είχε εκτιμηθεί αρχικά.
Αυτό σημαίνει ότι ο πλανήτης βρίσκεται πιο κοντά στο άστρο του, τοποθετημένος ιδανικά μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη όπου οι θερμοκρασίες επιτρέπουν την ύπαρξη υγρού νερού, εφόσον υπάρχει ατμόσφαιρα.
Επιπλέον, ο πλανήτης δέχεται περίπου το 90% της ακτινοβολίας που δέχεται η Γη από τον Ήλιο, γεγονός που τον φέρνει στο ιδανικό σημείο για την ανάπτυξη κατάλληλων συνθηκών. Ωστόσο, οι κόκκινοι νάνοι εκλύουν συχνά ισχυρές εκλάμψεις ακτινοβολίας που μπορούν να απογυμνώσουν έναν πλανήτη από την ατμόσφαιρά του.
Καθώς ο εξωπλανήτης δεν διέρχεται μπροστά από το άστρο του, η μέθοδος της φασματοσκοπίας διέλευσης που χρησιμοποιεί το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) για άλλα συστήματα, όπως το TRAPPIST-1, δεν μπορεί να εφαρμοστεί εδώ. Έτσι, οι αστρονόμοι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι τη δεκαετία του 2040, όταν αναμένεται να εκτοξευθεί το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων (Habitable Worlds Observatory) της NASA, για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη ατμόσφαιρας.
Οι επιστήμονες παραμένουν αισιόδοξοι, καθώς ο GJ 3378b βρίσκεται στο όριο της ζώνης κινδύνου, κάτι που σημαίνει ότι ίσως έχει διασώσει την ατμόσφαιρά του.
Όπως δήλωσε ο αστρονόμος Μάικλ Έντλ από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, ο απώτερος στόχος είναι η ανίχνευση βιοϋπογραφών, καθώς η ανακάλυψη αυτή μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη χαρτογράφηση των κοσμικών μας γειτόνων και στην απάντηση του ερωτήματος αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στις 30 Ιουνίου στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal.
Ακολουθήστε το rosa.gr
