Κίνα: Σπάνιο ντοκουμέντο – Άγρια λεοπάρδαλη του χιονιού καταγράφηκε σε πεντακάθαρες εικόνες (Video)

Μια εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμη επιτυχία για την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα καταγράφηκε στην Κίνα. Για πρώτη φορά, ειδικές κάμερες και δασοφύλακες κατάφεραν να αποτυπώσουν πεντακάθαρες, υψηλής ευκρίνειας εικόνες της άγριας λεοπάρδαλης του χιονιού ενός από τα πιο δυσπρόσιτα και απειλούμενα μεγάλα αιλουροειδή του πλανήτη σε δύο διαφορετικές ορεινές περιοχές της χώρας.

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ορόσημο για την παρακολούθηση, τη μελέτη και την προστασία του πανέμορφου αυτού «φαντάσματος των βουνών».

Τα δύο σημεία-κλειδιά της ιστορικής καταγραφής

Το σπάνιο ζώο εντοπίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές επαρχίες της Κίνας, επιβεβαιώνοντας την παρουσία του είδους σε περιοχές όπου μέχρι σήμερα υπήρχαν μόνο εικασίες.

Στις 7 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης περιπολίας στην ορεινή περιοχή του δήμου Κουνμπάκε, δασοφύλακες ήρθαν τετ-α-τετ με το εντυπωσιακό αιλουροειδές. Αυτή αποτελεί την πρώτη επίσημα επιβεβαιωμένη καταγραφή ζωντανής λεοπάρδαλης του χιονιού στη συγκεκριμένη περιοχή.

Στην Αυτόνομη Θιβετιανής Κομητεία Μούλι, μια ειδική υπέρυθρη κάμερα παρακολούθησης της άγριας ζωής κατέγραψε το ζώο να κινείται στο φυσικό του περιβάλλον, προσφέροντας πολύτιμα δεδομένα για την τοπική βιοποικιλότητα.

Το «φάντασμα των βουνών» σε αριθμούς

Καθεστώς προστασίας: Στην Κίνα προστατεύεται αυστηρά ως είδος πρώτης κατηγορίας, ενώ η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) το κατατάσσει επίσημα στα ευάλωτα είδη λόγω της λαθροθηρίας και της συρρίκνωσης του βιότοπού του.

Κινείται αποκλειστικά σε ακραίες συνθήκες, από 3.000 έως 5.000 μέτρα. Βραχώδεις ορεινές περιοχές, αλπικά λιβάδια, ψυχρές έρημοι και ζώνες μόνιμων παγετώνων.

Η παχιά, γκρίζα γούνα της με τις μαύρες κηλίδες (ροζέτες) λειτουργεί ως το τέλειο καμουφλάζ στα βράχια και το χιόνι, κάνοντας τον εντοπισμό της από τον ανθρώπινο παράγοντα σχεδόν αδύνατο χωρίς τη χρήση τεχνολογίας.

Οι αρχές της Κίνας δήλωσαν ότι οι καθαρές αυτές λήψεις θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν καλύτερα τις μετακινήσεις του πληθυσμού τους και να ενισχύσουν τα μέτρα προστασίας στις συγκεκριμένες ορεινές ζώνες.