«Μπράβο στα ζώα, που δεν εγκατέλειψαν τους ανθρώπους τους στα Εμιράτα, αλλά τους πήραν μαζί στην Ελλάδα». Μια φράση που ακούγεται σχεδόν ειρωνική, συνοδευόμενη από τις εικόνες ανθρώπων που επέστρεφαν από τα Εμιράτα κρατώντας αγκαλιά τα σκυλιά και τις γάτες τους. Κι όμως, αυτή η φράση – που μοιάζει να αποδίδει την πρωτοβουλία στα ζώα – λέει κάτι βαθύτερο για εμάς τους ίδιους.
Γιατί στην πραγματικότητα δεν ήταν τα ζώα που δεν εγκατέλειψαν τους ανθρώπους τους. Ήταν οι άνθρωποι που, μέσα σε μια συνθήκη φόβου, αβεβαιότητας και γεωπολιτικής έντασης, αρνήθηκαν να γίνουν αυτό που συχνά τους μαθαίνει η κρίση. Πρακτικοί, ψυχροί, «ρεαλιστές». Αρνήθηκαν να αφήσουν πίσω τους τα πιο αδύναμα μέλη της οικογένειας.
Η επιχείρηση επαναπατρισμού 101 Ελλήνων μαζί με περίπου 45 ζώα από τα Εμιράτα δεν ήταν απλώς μια τεχνική επιτυχία των διπλωματικών Αρχών και μιας αεροπορικής εταιρείας. Ήταν μια ηθική τομή. Για πρώτη φορά σχεδιάστηκε εξαρχής μια πτήση που αντιμετώπισε τα ζώα όχι ως «φορτίο», αλλά ως αυτό που είναι: οικογένεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κι αυτό δεν ήταν αυτονόητο. Για μέρες, άνθρωποι έμεναν εγκλωβισμένοι, επειδή δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να φύγουν χωρίς τα ζώα τους. Άλλοι, λιγότερο άνθρωποι, τα εγκατέλειψαν αφήνοντας πίσω μικρές ιστορίες σιωπηλής προδοσίας .
Γι’ αυτό ίσως αξίζει να κρατήσουμε τη φράση αλλιώς: μπράβο στα ζώα, γιατί μας θυμίζουν τι σημαίνει να μην εγκαταλείπεις. Να μην διαπραγματεύεσαι τη σχέση. Να μην υπολογίζεις το κόστος όταν πρόκειται για δεσμό.
Σε έναν κόσμο που μαθαίνει γρήγορα να αφήνει πίσω ό,τι «δεν χωράει», αυτές οι εικόνες ήταν μια μικρή, πεισματική αντίσταση. Όχι μόνο για τα δικαιώματα των ζώων, αλλά για το ίδιο το νόημα της ευθύνης.
Και τελικά, ίσως το πιο ειλικρινές συμπέρασμα είναι αυτό: δεν σώσαμε απλώς τα ζώα. Σώσαμε κάτι από την ανθρώπινη πλευρά μας.
Ακολουθήστε το rosa.gr
