Ξημερώνει Τρίτη, 14/04, μια 19χρονη κοπέλα εντοπίζεται νεκρή κοντά στην κεντρική πλατεία του Αργοστολίου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η νεαρή προηγουμένως είχε μεταβεί σε δωμάτιο ξενοδοχείου μαζί με την παρέα της, όπου έχασε τις αισθήσεις της ύστερα από χρήση ουσιών, όπως ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι (η έρευνα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και αναμένονται τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων τα οποία θα ρίξουν περισσότερο φως στις συνθήκες θανάτου της νεαρής κοπέλας).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μαζί της, τρία άτομα – δύο 23χρονοι και ένας 26χρονος. Τη μεταφέρουν λιπόθυμη στην πλατεία και την εγκαταλείπουν. Έπειτα, 2 από τα 3 άτομα γυρνούν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για να εξαφανίσουν τα αποδεικτικά στοιχεία.
Ανατέλλει, κάποιοι εντοπίζουν τη νεαρή Μυρτώ, το ΕΚΑΒ την παραλαμβάνει και η κοπέλα είναι εν ζωή, που σημαίνει πως αν είχε λάβει βοήθεια νωρίτερα, θα ζούσε ακόμα.
Η δολοφονία της Μυρτώς από τα media
Αυτή, ήταν η πρώτη φορά που πέθανε η Μυρτώ.
Ο δημόσιος διάλογος γύρω από την υπόθεση της Μυρτώς στην Κεφαλονιά δεν κινήθηκε προς την κατεύθυνση της απόδοσης ευθυνών εκεί που πρέπει, ή της κατανόησης της έμφυλης διάστασης του περιστατικού, αλλά προς μια γνώριμη – και βαθιά προβληματική και τραυματική – διαδρομή: τη στοχοποίηση του ίδιου του θύματος.
Την σκότωσαν για δεύτερη φορά όταν ξεκίνησαν τις ερωτήσεις, τα πως και τα γιατί. Όχι «γιατί οι τρεις άνδρες την “σκότωσαν” εγκαταλείποντας την σε εμφανή κίνδυνο στον δρόμο», αλλά «γιατί η Μυρτώ πήγε στο δωμάτιο με τρείς άνδρες;».
Την σκότωσαν για τρίτη φορά όταν στα ΜΜΕ κυριάρχησε το ερώτημα «τι φορούσε» ή «μήπως προκαλούσε την τύχη της;».
Την σκότωσαν για τέταρτη φορά όταν η φωτογραφία της χρησιμοποιήθηκε για να κάνει νούμερα κάποιο πάνελ, με τους παρουσιαστές και τις παρουσιάστριες να σχολιάζουν το μακιγιάζ της, τα χείλη της, τις πόζες της στις φωτογραφίες που είχε ανεβάσει στα social media. Την σκότωσαν όταν αντιπαρέβαλαν φωτογραφίες της, με τις φωτογραφίες του αρσιβαρίστα με την αθλητική στολή και το εθνόσημο, χτίζοντας γύρω από το όνομα του την κλασική αφήγηση του καλού παιδιού που μας κάνει περήφανους, όσο η Μυρτώ γινόταν όλο και περισσότερο εκείνη που «πήγαινε γυρεύοντας».
Την σκοτώνουν για πέμπτη φορά τώρα. Εδώ και 2 ημέρες, τα Μέσα έχουν πλημμυρίσει από τίτλους του στυλ «Κεφαλονιά: Η Μυρτώ είχε OnlyFans από τα 14».
Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε κι εσείς, όπως κι εμείς, «είχε δεν είχε OnlyFans το θύμα, αυτό που κολλάει;», μην ανησυχείτε. Βρήκαμε την απάντηση. Συγκεκριμένα, μας την έδωσε ένας χρήστης του X, ο οποίος γράφει:
«Απο 14 ετων -βασει της μαρτυριας- εβαζε τσοντοφωτογραφιες στη διαδικτυακη υπηρεσια ηλεκτρονικης εκπορνευσης OnlyFans η 19χρονη Μυρτω, ΑΠΟ 14 ΕΤΩΝ, και αναρωτιουνται ακομα καποιοι για το τι εγινε στην Κεφαλονια…».
Αρχικά, όπως φαίνεται, κανείς – στα ΜΜΕ ή τα social media – δεν αναρωτιέται για το τι έγινε στην Κεφαλονιά πραγματικά. Γιατί αν αναρωτιόμασταν όντως τι έγινε στην Κεφαλονιά, θα εστιάζαμε στο ότι πέταξαν στον δρόμο μια κοπέλα λιπόθυμη, και δεν θα ζητούσαμε από την νεκρή να απολογηθεί. Ούτε θα εργαλειοποιούσαμε την τρανς ταυτότητα ενός εκ των «φίλων» της, που την άφησαν πεθάνει.
Όλα αυτά, λειτουργούν ως ο τέλειος αποδιοπομπαίος τράγος που θα φορτωθεί όλη την ευθύνη, ενώ ταυτόχρονα δαιμονοποιούνται ως εγκληματίες οι άνθρωποι με διαφορετικές ταυτότητες φύλου εκτός του βιολογικά δοσμένου και καταπιεστικού διπόλου.
Αξίζει να σημειωθεί πως το ότι ένα τρανς άτομο βρέθηκε στη μεριά των θυτών, δεν αφαιρεί κάτι από την έμφυλη διάσταση του περιστατικού.
Αν δεν είσαι «άγιο» θύμα, «καλά σου κάνανε»
Ας επιστρέψουμε όμως στην ανάρτηση. Δυστυχώς, ο εν λόγω χρήστης δεν είναι ο μόνος. Τα ΜΜΕ, καθώς και ο κόσμος στα social media, βρήκαν αφορμή για να πουν ακόμα πιο ξεκάθαρα αυτό που υπονοούν εδώ και μέρες.
Σύμφωνα με τους ηθικούς σχολιαστές στα social media και το εκάστοτε Μέσο, αν είσαι γυναίκα και θες να βρεθείς μόνη με όσους άντρες επιλέγεις, αν μεθύσεις, αν κάνεις χρήση ουσιών, αν αν αν, είναι οκ να πεθάνεις.
Γιατί είσαι γυναίκα. Γιατί πρέπει να τον κερδίσεις τον τίτλο του σωστού θύματος. Γιατί πάντα θα υπάρχει ένα υψηλότερο πρότυπο που θα πρέπει να τηρήσεις για να σε σεβαστούν. Γιατί πάντα κάποιος άλλος θα πρέπει να σε ορίζει για να κερδίσεις τον σεβασμό. Να είσαι η μητέρα κάποιου, η γυναίκα κάποιου, η αδερφή, ξαδέρφη, εγγονή κάποιου. Να είσαι «κάποιου». Που και πάλι, ακόμη και τότε, δεν θα σε αφήσουν να ζήσεις. Απλά θα έχεις κερδίσει πλέον, τον τίτλο του καλού θύματος.
Γιατί κάθε φορά που κακοποιούν, δολοφονούν ή εγκαταλείπουν μια γυναίκα λιπόθυμη στον δρόμο, ένα μέρος της κοινωνίας μπαίνει στην ίδια νοσηρή λογική, αναζητώντας αποδείξεις ότι το θύμα ή η επιζώσα ήταν «αγία». Λες και η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ένα βραβείο που απονέμεται μόνο σε όσες συμμορφώνονται με τα πρότυπα. Αυτή η εμμονή, είναι η πιο ξεκάθαρη και επικίνδυνη έκφανση της πατριαρχίας. Με αυτόν τον τρόπο, το σύστημα μετατοπίζει την ευθύνη από τον θύτη στο θύμα, νομιμοποιώντας την βαρβαρότητα.
Τα ίδια μοτίβα ξανά και ξανά
Η – όχι επιβεβαιωμένη – πληροφορία πως το θύμα «είχε OnlyFans», λειτούργησε ακαριαία ως έναυσμα για έναν νέο κύκλο ηθικού πανικού, όπου το slut shaming μετασχηματίζεται και «εκσυγχρονίζεται» σε ωμό victim blaming.
Το μοτίβο είναι παλιό, αλλά προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες. Αν αποκλίνεις από αυτό που έχει επιβληθεί ως σωστό, ηθικό και πάει λέγοντας, αυτό αυτομάτως χρησιμοποιείται ως τεκμήριο «χαλαρής ηθικής», άρα και ως έμμεση νομιμοποίηση της έμφυλης βίας.
Έτσι, δεν μας σοκάρει το γεγονός ότι μια γυναίκα πέθανε καθώς κάποιοι την εγκατέλειψαν αβοήθητη. Μας σοκάρει και μας εξοργίζει η αυτοδιάθεση. Και για αυτό την μετατρέπουμε σε ενοχή.
Και κάπου εδώ χρειάζεται να ειπωθεί καθαρά, χωρίς υπεκφυγές: Τι κι αν είχε OnlyFans; Ως πότε θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε το γεγονός ότι μια γυναίκα πρέπει να αποδείξει ότι είναι «αρκετά ηθική» για να αξίζει να ζήσει;
Η κουλτούρα του victim blaming δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια των social media. Είναι δομική. Τροφοδοτείται από Μέσα που αναπαράγουν λεπτομέρειες άσχετες με το έγκλημα, από σχόλια που «αναλύουν» τη ζωή του θύματος ή της επιζώσας, από μια κοινωνική φαντασίωση που θέλει τις γυναίκες υπεύθυνες για τη βία που τους ασκούν άλλοι.
Δεν θα διαπραγματευτούμε με τους όρους τους
Η απάντηση σε όλα όσα λέγονται τις τελευταίες ημέρες για τη Μυρτώ, αλλά και γενικότερα, για την κάθε Μυρτώ, δεν μπορεί να είναι αμυντική. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να «καθαρίσουμε» τη μνήμη της Μυρτώς για να την κάνουμε αποδεκτή ως θύμα. Γιατί αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Το μόνο που χρειάζεται να ειπωθεί είναι το εξής: Καμία δεν οφείλει να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι, για να έχει δικαίωμα να ζήσει. Καμία δεν «προκάλεσε» τη βία που της άσκησαν. Η ζωή κάθε μιας από εμάς έχει αξία από μόνη της, χωρίς αστερίσκους, όρους και προϋποθέσεις.
Γιατί αν δεχτούμε έστω και για μια στιγμή να διαπραγματευτούμε με αυτούς τους όρους, τότε έχουμε ήδη κάνει το πιο επικίνδυνο βήμα.
Ακολουθήστε το rosa.gr
