1η Απριλίου 2024. Ένας άνδρας μαχαιρώνει μία γυναίκα στο πλατύσκαλο του Αστυνομικού Τμήματος Αγίων Αναργύρων, μπροστά στα μάτια του αρχιφύλακα.
Αυτή ήταν η σκληρή πραγματικότητα του 2024.
Ήταν η Κυριακή Γρίβα, η τραγική απώλεια της οποίας επήλθε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, και της αδιαφορίας των Αστυνομικών Αρχών, που ανέδειξε ότι ακόμα κι αν τα κάνεις όλα σωστά, ακόμα κι αν καταγγείλεις τον κακοποιητή σου, ακόμα κι αν πεις πόσο φοβάσαι, ακόμα κι αν ζητήσεις βοήθεια κυριαρχεί ανεπάρκεια και αδράνεια από την πλευρά των Ελληνικών Αρχών.
Στον τραγικό χαμό της Κυριακής Γρίβα, η αδιαφορία της αστυνομίας υπήρξε εγκληματική. Το γεγονός ότι η γυναικοκτονία έλαβε χώρα αμέσως μετά την έξοδό της από το αστυνομικό τμήμα ενισχύει την αίσθηση της ανομίας και της αδυναμίας του κράτους να προστατεύσει τις γυναίκες από την έμφυλη βία.
Μας είπαν να μιλάμε. Η Κυριακή μίλησε. Όχι μία φορά, πολλές φορές. Έκανε ασφαλιστικά μέτρα, είπε πως φοβάται, είπε πως κινδυνεύει, είπε πώς την περιμένει έξω από το σπίτι της ο άνθρωπος που παλαιότερα είχαν συλλάβει επειδή είχε δεχτεί καταγγελίες από άλλες γυναίκες για βιασμό και ξυλοδαρμό. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μας είπαν να ζητάμε βοήθεια. Η Κυριακή ζήτησε. Πήγε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής της, ενημέρωσε τις Αρχές ότι ο άνδρας που την απειλεί βρίσκεται έξω από το σπίτι της. Ενημέρωσε πώς φοβάται για τη ζωή της. Ζήτησε να την πάνε σπίτι της. Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό.
Μας είπαν να τους εμπιστευόμαστε. Η Κυριακή το έκανε. Τους εμπιστεύτηκε και όταν της είπαν ότι πρέπει να καλέσει το 100 για να έρθει περιπολικό, το έκανε. Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό, γιατί «τα περιπολικά δεν είναι ταξί».
