Για χρόνια, το hangover ήταν κάτι που οι περισσότεροι ήθελαν να ξεχάσουν. Ένα πρωινό με πονοκέφαλο, εξάντληση, αφυδάτωση και την αόριστη αγωνία για όσα ειπώθηκαν ή έγιναν το προηγούμενο βράδυ. Κάτι ανάμεσα σε σωματική ταλαιπωρία και ηθική αυτοκριτική.
Σήμερα, όμως, στα social media συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Η Gen Z αρχίζει να αντιμετωπίζει το hangover όχι ως μια δυσάρεστη συνέπεια που πρέπει να καμουφλάρει, αλλά ως μέρος της εμπειρίας μιας καλής βραδιάς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για παράδειγμα, στο TikTok και το Instagram, οι μαύροι κύκλοι, η κούραση και η νωθρότητα της επόμενης μέρας παρουσιάζονται σχεδόν με τρυφερότητα, σαν αναμνηστικά μιας νύχτας που άξιζε.
«Ρομαντικοποιώ το hangover μου γιατί σημαίνει ότι πέρασα όμορφα», γράφει μια κοπέλα σε βίντεο που τη δείχνει να χορεύει μπροστά στον καθρέφτη ενώ ετοιμάζεται για τη μέρα της. Μια άλλη περιγράφει την κατάσταση ως ένα μείγμα κούρασης, αγάπης και ευγνωμοσύνης. Σε άλλο βίντεο, διαφορετικού χρήστη των social, φαίνονται στιγμιότυπα από τη Νέα Υόρκη, ενώ εξηγείται πως το hangover είναι το τίμημα μιας νύχτας που κράτησε μέχρι την ανατολή του ήλιου.
Μια απάντηση στην κουλτούρα της διαρκούς αυτοβελτίωσης
Πίσω από αυτή την αισθητικοποίηση της δυσφορίας κρύβεται κάτι βαθύτερο από μια ακόμη διαδικτυακή τάση. Για πολλά νέα άτομα, αποτελεί μια έμμεση απάντηση στην κουλτούρα της διαρκούς αυτοβελτίωσης που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια.
Στον κόσμο των fitness influencers, των εφαρμογών παρακολούθησης υγείας, των πρωτεϊνικών ροφημάτων, του λεμφατικού μασάζ και της αδιάκοπης αναζήτησης της «καλύτερης εκδοχής του εαυτού μας», το να παραδεχθεί κανείς πως ξενύχτησε, ήπιε λίγο παραπάνω και πέρασε καλά, μοιάζει σχεδόν ανατρεπτικό.
Η κυρίαρχη διαδικτυακή αφήγηση προωθεί τη συνεχή βελτιστοποίηση του σώματος και της καθημερινότητας: καλύτερος ύπνος, καλύτερη διατροφή, καλύτερη απόδοση, περισσότερη παραγωγικότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το hangover λειτουργεί σαν μια μικρή υπενθύμιση πως η ζωή δεν είναι μόνο πρόγραμμα, στόχοι και αυτοπειθαρχία.
Δεν είναι τυχαίο πως τα βίντεο αυτά εμφανίζονται σε μια περίοδο κατά την οποία πολλοί νέοι δηλώνουν κουρασμένοι από την πίεση της «τέλειας ζωής». Τα social media έχουν γεμίσει με εικόνες ανθρώπων που φαίνονται συνεχώς υγιείς, επιτυχημένοι, δραστήριοι και ευτυχισμένοι. Η δημόσια παραδοχή μιας αδυναμίας ή μιας υπερβολής λειτουργεί σχεδόν απελευθερωτικά.
Ούτε κυνηγάνε συνεχώς την τελειότητα, ούτε εξιδανικεύουν την αυτοκαταστροφή
Βέβαια, η Gen Z δεν εξιδανικεύει την αυτοκαταστροφή. Το λεγόμενο «hangover chic» έχει σαφή όρια. Στα βίντεο δεν βλέπει κανείς ακραία μεθύσια, επικίνδυνες συμπεριφορές ή τις πιο σκληρές πλευρές της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ. Αντίθετα, στο επίκεντρο βρίσκεται η επόμενη μέρα: ο καφές που θα φτιάξεις, η βόλτα που θα κάνεις για να συνέλθεις, το χαλαρό πρωινό μέσα στο σπίτι.
Πολλοί δημιουργοί περιεχομένου παρουσιάζουν μάλιστα τη διαδικασία ανάρρωσης σαν μια μικρή τελετουργία self-care. Κεριά, μουσική, καπουτσίνο, βιβλία, άνετα ρούχα και αργοί ρυθμοί συνθέτουν μια αισθητική που θυμίζει περισσότερο lifestyle περιεχόμενο παρά τις κλασικές εικόνες ενός ανθρώπου που υποφέρει από hangover.
Παράλληλα, τα σχετικά βίντεο λειτουργούν συχνά και ως άτυποι οδηγοί επιβίωσης. Ενεργειακά ποτά, ηλεκτρολύτες, παγωμένοι καφέδες, αναψυκτικά ή συγκεκριμένα σνακ παρουσιάζονται ως απαραίτητα «εργαλεία» για την επόμενη μέρα. Δεν πρόκειται βέβαια για κάτι πρωτόγνωρο, οι άνθρωποι αναζητούν θεραπείες για το hangover εδώ και δεκαετίες. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται: όχι ως λύσεις σε ένα πρόβλημα, αλλά ως μέρος μιας συνολικής εμπειρίας.
Η αύξηση του κόστους ζωής
Το παράδοξο είναι πως η συγκεκριμένη τάση αναπτύσσεται σε μια γενιά που συχνά περιγράφεται ως πιο συγκρατημένη απέναντι στο αλκοόλ σε σχέση με τους Millennials ή τη Gen X. Πράγματι, αρκετές έρευνες δείχνουν πως οι νέοι πίνουν λιγότερο από ό,τι οι προηγούμενες γενιές στην ίδια ηλικία.
Ωστόσο, η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Οι νέα γενιά εξακολουθεί να βγαίνει, να πίνει και να διασκεδάζει, απλώς σε ένα περιβάλλον όπου το κόστος ζωής αυξάνεται διαρκώς και οι οικονομικές δυνατότητες περιορίζονται. Για πολλούς, μια νυχτερινή έξοδος έχει γίνει πλέον πολυτέλεια.
Ίσως γι’ αυτό το hangover αποκτά μια νέα συμβολική αξία. Δεν είναι μόνο η απόδειξη ότι κάποιος πέρασε καλά. Είναι και το αποτύπωμα μιας εμπειρίας που δεν συμβαίνει τόσο συχνά όσο παλαιότερα. Όταν οι έξοδοι γίνονται πιο σπάνιες και ακριβές, η επόμενη μέρα αποκτά σχεδόν τον χαρακτήρα ενός αναμνηστικού.
Το δικαίωμα στην «ατέλεια»
Στην πραγματικότητα, η «ρομαντικοποίηση» του hangover μάλλον δεν αφορά το αλκοόλ. Αφορά μια γενικότερη στάση απέναντι στη ζωή. Την ανάγκη να αποδεχτεί κανείς πως δεν χρειάζεται να είναι συνεχώς παραγωγικός και πειθαρχημένος, ούτε να κυνηγά διαρκώς τη βελτιστοποίηση. Η διασκέδαση, η υπερβολή και η ατέλεια εξακολουθούν να έχουν θέση σε μια εποχή που μοιάζει να απαιτεί το ακριβώς αντίθετο.
Οι νέοι δεν γιορτάζουν τον πονοκέφαλο της επόμενης μέρας, αλλά διεκδικούν το δικαίωμα να ζουν στιγμές που δεν χωρούν σε προγράμματα ευεξίας, εφαρμογές αυτοπαρακολούθησης και λίστες προσωπικής ανάπτυξης.
Ακολουθήστε το rosa.gr
