Για δεκαετίες παρέμενε σχεδόν αόρατος ακόμη και για τους ερευνητές. Μια νέα επιστημονική μελέτη, όμως, φέρνει στο φως εκατοντάδες φωτογραφίες του ατελοκύνα και ανατρέπει όσα γνωρίζαμε.
Στα βάθη των πυκνών τροπικών δασών του Αμαζονίου ζει ένα πλάσμα που για πολλούς ερευνητές άγγιζε τα όρια του μύθου. Ο λόγος για τον ατελοκύνα τον μικρόωτο το λεγόμενο «σκύλο-φάντασμα» της Νότιας Αμερικής. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος άγριου κυνοειδούς, το οποίο μέχρι σήμερα αποτελούσε ένα από τα λιγότερο μελετημένα θηλαστικά του πλανήτη.
Τώρα, χάρη σε μια νέα εκτεταμένη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Neotropical Biology and Conservation, επιστήμονες κατάφεραν να «συλλάβουν» στην κάμερα εκατοντάδες σπάνια στιγμιότυπα του ζώου, προσφέροντας μια μοναδική ματιά στην καθημερινότητά του.
Ένα «φάντασμα» με μεμβρανώδεις πατούσες
Η δυσκολία εντοπισμού του ατελοκύνα δεν είναι τυχαία. Το συγκεκριμένο ζώο διαθέτει υπερεξαιρετική ακοή και όσφρηση, αποφεύγει συστηματικά την ανθρώπινη παρουσία και κινείται αποκλειστικά σε απομονωμένες δασικές περιοχές.
Οι νέες φωτογραφίες από τη Βολιβία και το Περού αποκαλύπτουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του:
Το τρίχωμά του είναι πυκνό και σκούρο, με αποχρώσεις που κυμαίνονται από γκριζόμαυρο έως κοκκινοκάστανο. Έχει σχετικά κοντά πόδια, μεγάλο κεφάλι με μικρά στρογγυλά αυτιά και μακριά, θαμνώδη ουρά. Διαθέτει μερικώς μεμβρανώδεις πατούσες, ένα ανατομικό γνώρισμα που δεν συναντάται σε κανένα άλλο κυνοειδές της περιοχής του Αμαζονίου.
Τελικά δεν είναι τόσο σπάνιος
Πέρα από το εντυπωσιακό οπτικό υλικό, η έρευνα επιφύλασσε μια τεράστια έκπληξη για την επιστημονική κοινότητα: ο «σκύλος-φάντασμα» είναι πολύ πιο πολυάριθμος από ό,τι πιστευόταν.
Οι επιστήμονες συγκέντρωσαν και ανέλυσαν περίπου 500 καταγραφές του είδους από ένα βάθος 25 ετών, ενώ παράλληλα τοποθέτησαν ειδικές κάμερες παρακολούθησης (camera traps) σε προστατευόμενα δάση. Το αποτέλεσμα; Περισσότερες από 590 επιβεβαιωμένες φωτογραφίες, που συνθέτουν τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων που υπήρξε ποτέ για το είδος.
«Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι, παρά τη σχεδόν μυθική του φήμη, ο ατελοκύνας φαίνεται να είναι πολύ πιο κοινός απ’ όσο φανταζόμασταν», σημειώνουν οι συντάκτες της μελέτης.
Σύμφωνα με τα νέα μοντέλα, η πυκνότητα του πληθυσμού του μπορεί να φτάνει τα 15 άτομα ανά 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε κατάλληλους οικοτόπους. Αυτό σημαίνει ότι ο πληθυσμός του είναι πιθανότατα μεγαλύτερος από εκείνον του ιαγουάρου, αν και παραμένει μικρότερος από άλλων μεσαίων σαρκοφάγων, όπως ο οσελότος.
Πότε κυκλοφορεί;
Οι κάμερες αποκάλυψαν και κάτι ακόμα, ότι ο ατελοκύνας είναι κυρίως ημερόβιο ζώο. Η μεγαλύτερη δραστηριότητά του καταγράφεται τις πρωινές ώρες, συγκεκριμένα μεταξύ 6:00 π.μ. και 12:00 μ.μ.
Πώς κατάφερε να μείνει «αόρατος»;
Αν είναι τόσο πολυάριθμος, πώς κρυβόταν τόσα χρόνια; Η απάντηση κρύβεται στις γεωγραφικές του προτιμήσεις. Ο ατελοκύνας επιλέγει να ζει αποκλειστικά στα βαθιά δάση της ενδοχώρας, μένοντας μακριά από ποτάμια, οδικά δίκτυα και οικισμούς τις περιοχές, δηλαδή, όπου συνήθως κινούνται οι άνθρωποι και οι επιστημονικές αποστολές.
Ακολουθήστε το rosa.gr
