Διαβάζουμε πως στη Σουηδία, άντρας εξέδιδε τη σύζυγό του για τρία χρόνια.
Διαβάζουμε, επίσης, πως κρίθηκε ένοχος για «διακεκριμένη μαστροπεία», για απόπειρα βιασμού, επίθεση και απειλές.
Κι έτσι όπως τα διαβάζουμε όλα αυτά, υποθέτουμε (και ελπίζουμε) πως στην επόμενη πρόταση θα συναντήσουμε μια μεγάλη ποινή. Μια ποινή που του αρμόζει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και τότε έρχεται το πρώτο κόκκινο καμπανάκι.
Τέσσερα χρόνια και πέντε μήνες. Αυτή είναι η ποινή με την οποία καταδικάστηκε ένας άντρας που εξανάγκαζε τη σύζυγό του σε φρικαλεότητες, δίνοντας το πράσινο φως σε από 120 άλλους άντρες να κόβουν και να ράβουν για τρία χρόνια τον εφιάλτη της. Τρία χρόνια, όπου ζούσε σε καθεστώς τρομοκρατίας, εξευτελιστικής εκμετάλλευσης και συστηματικού βασανισμού.
Στη σουηδική δικαιοσύνη αυτό φαίνεται να μεταφράστηκε ως άλλη μια υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας. Το δικαστήριο, μάλιστα, χρησιμοποίησε τη λέξη «ανελέητη εκμετάλλευση» για να περιγράψει την διαρκή σεξουαλική κακοποίηση και εκπόρνευση της γυναίκας. Μια λέξη που περιγράφει επακριβώς την ατιμωρησία των κακοποιητών σε ένα παγκόσμιο θεσμικό σύστημα που φαίνεται να τους περιθάλπτει κι από πάνω.
Και όπως συνεχίζουμε να διαβάζουμε παρακάτω, έρχεται το δεύτερο καμπανάκι.
«Δεν τεκμηριώσαμε αν η συμμετοχή της ήταν ακούσια»
Μέσα σε όλο αυτό, η δικαιοσύνη της Σουηδίας αποφάσισε πως είναι μια καλή μέρα για να στρατολογήσει το victim blaming.
Συγκεκριμένα, το δικαστήριο είπε: «Τεκμηριώσαμε ότι ο άνδρας επηρέασε και ώθησε τη σύζυγό του να εκτελέσει σεξουαλικές πράξεις στον εαυτό της, να τις διανείμει στο Ίντερνετ, να δεχθεί άλλους σεξουαλικούς πελάτες και να επιχειρήσει να πείσει γείτονες και πελάτες να έχουν σεξουαλικές σχέσεις μαζί της. Σε πολυάριθμες περιπτώσεις, αυτό συνέβη έπειτα από επίμονα αιτήματα και περιφρονητικά λόγια», δήλωσε ο δικαστής Γιόχαν Άλμπεργκ, σύμφωνα με τον ανακοίνωση.
«Σε πολυάριθμες». Στις υπόλοιπες, δηλαδή, το ήθελε; Η απάντηση έρχεται μαζί με το τρίτο καμπανάκι παρακάτω.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Αντιθέτως δεν τεκμηριώσαμε ότι η συμμετοχή της ήταν ακούσια, βάσει των συνομιλιών που παρουσιάσθηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία και ελλείψει μαρτυρίας για τα γεγονότα που κρίθηκαν».
Για τους δικαστές, ο «βαθύς φόβος», οι απειλές ότι «θα απελευθερωθεί το θηρίο», που κατήγγειλε το ίδιο το θύμα, και ο καθημερινός ψυχολογικός εκμηδενισμός, δεν συνιστούν καταναγκασμό. Στο πατριαρχικό τους συννεφάκι, μια γυναίκα που δεν φέρει εμφανή σημάδια στραγγαλισμού, που δεν ουρλιάζει κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας (ενώ απειλείται η ζωή της), ή που δεν καταγγέλλει εξαρχής τον κακοποιητή της, θεωρείται ότι «συναινεί».
Η πρόταση του δικαστή Γιόχαν Άλμπεργκ θα έπρεπε να διδάσκεται σε σεμινάρια θεσμικού μισογυνισμού. Που δυστυχώς πιστεύω ότι κάπου εκεί στα άδυτα του ίντερνετ υπάρχει κι αυτό. Εδώ υπάρχει χώρος για «συγχαρητήρια» και ευχές σε γυναικοκτόνους.
Όσο διαβάζουμε τέτοιες ειδήσεις, αναρωτιόμαστε. Πόσες Πελικό και «ανώνυμες» από τη Σουηδία πρέπει να περάσουν για να σταματήσει η δικαιοσύνη να μοιράζει ποινές χάδια σε κακοποιητές;
Ακολουθήστε το rosa.gr
