Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο: «Βρισκόμαστε στα πρόθυρα του κινηματογραφικού αναλφαβητισμού»

«Η συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και την εικόνα είναι ιερή». Μέχρι που ήρθε η «φυσική βλακεία». Λαϊκιστί, το AI.

Ντελ Τόρο IMDB
17.06.2026 | 11:34
Διαβάζεται σε 4'
Προσθέστε το Rosa.gr ως προτιμώμενη πηγή στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του Rosa.gr στην Google

Μπορείς να δεις τα μάτια του Ντελ Τόρο να γυαλίζουν λιγάκι παραπάνω από αγάπη για το σινεμά κάθε φορά που μιλάει για αυτό. Ακόμα κι όταν μας προειδοποιεί για το μέλλον που προβλέπεται δυσοίωνο για την βιομηχανία του κινηματογράφου. Κι αυτό γιατί επειδή, όπως είπε κι ο ίδιος, κλονίζεται από την Τεχνητή Νοημοσύνη.

«Βρισκόμαστε στα πρόθυρα του οπτικού αναλφαβητισμού», δήλωσε ο Ντελ Τόρο στο πλήθος των ανθρώπων της βιομηχανίας που συγκεντρώθηκε το βράδυ της Δευτέρας (15/06) για το δείπνο του BFI America στο Χόλιγουντ, με αφορμή τη βράβευσή του με την κορυφαία διάκριση BFI Fellowship.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης πίσω από τον «Λαβύρινθο του Πάνα», το «Hellboy», το «Σχήμα του Νερού» και τον περσινό «Φρανκενστάιν», έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την εισβολή της Τεχνητής Νοημοσύνης σε αυτό που μέχρι πρότινος ήταν μια καθαρά ανθρωποκεντρική διαδικασία δημιουργίας τέχνης.

Η ανθρώπινη επιθυμία για αυτοέκφραση είναι τόσο παλιά όσο και οι πρώτες εικόνες που φιλοτεχνήθηκαν στους τοίχους των αρχαίων σπηλαίων κατά την αρχαιότητα, τόνισε. Ο ντελ Τόρο αναφέρθηκε επίσης στο αυξανόμενο κύμα πολιτικής πόλωσης που απειλεί τη δημιουργική ελευθερία παγκοσμίως.

«Η συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και την εικόνα είναι ιερή», είπε ο ντελ Τόρο στο λαμπερό πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο εστιατόριο Mother Wolf. Η τέχνη μπορεί να βοηθήσει στην ένωση των ανθρώπων, πρόσθεσε, «αλλά διανύουμε μια εποχή που αυτό κινδυνεύει». Ο ίδιος χαρακτήρισε την τεχνητή νοημοσύνη ως μια μορφή «φυσικής βλακείας».

«Μας λένε ότι οι εικόνες μπορούν να δημιουργηθούν με τεχνητά μέσα. Η ύπαρξη μιας εικόνας δεν αποσκοπεί απλώς στο να βρίσκεται εκεί. Σκοπός της είναι να μας συνδέει, να μας κάνει να νιώθουμε την ομορφιά», δήλωσε.

Το BFI Fellowship είναι η υψηλότερη τιμή που μπορεί να απονείμει ο οργανισμός σε έναν κινηματογραφιστή ως αναγνώριση του αντικτύπου του στον κόσμο του σινεμά. Ο ντελ Τόρο εξομολογήθηκε στο κοινό ότι «συγκινήθηκε» όταν του δόθηκε επιτέλους η ευκαιρία να επισκεφθεί το τεράστιο αρχείο του BFI, η ιστορία του οποίου ξεκινά από το 1935. Ο ντελ Τόρο έχει δεσμευτεί να δωρίσει το ένα τρίτο των δικών του εγγράφων και αρχείων στη συλλογή του BFI.

Παρουσιάζοντας τον ντελ Τόρο, ο διευθύνων σύμβουλος του BFI, Μπεν Ρόμπερτς, δήλωσε στο κοινό: «Η καρδιά του BFI είναι το Εθνικό Αρχείο – μία από τις σπουδαιότερες συλλογές ταινιών στον κόσμο».

Η ζεστή αίθουσα ήταν γεμάτη με ηχηρά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των Μπέλα Μπατζάρια και Νταν Λιν του Netflix, της Πομ Άμπντι της Warner Bros. Pictures, της πρώην επικεφαλής της Paramount Pictures, Σέρι Λάνσινγκ, καθώς και των σκηνοθετών Τζον Φαβρό, Μάικλ Μαν, Μπιλ Χέιντερ και του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

«Έχω σωθεί από τις εικόνες τόσες φορές στη ζωή μου»

Ο Ντελ Τόρο τόνισε ότι περνάει πλέον στη φάση της ζωής του όπου «προσφέρει πίσω» , συνεργαζόμενος με οργανισμούς όπως το BFI για να διδάξει και να υπερασπιστεί τον κινηματογράφο. Ανέφερε μάλιστα ότι σχεδιάζει να παραδώσει μαθήματα στο BFI γύρω από την ιδιοφυΐα των πρώτων ταινιών του Άλφρεντ Χίτσκοκ.

«Δεν είμαστε gatekeepers. Είμαστε αυτοί που κρατούν την πόρτα ανοιχτή ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μπορούν να μπουν και να βγουν από την εκκλησία του κινηματογράφου», είπε ο ντελ Τόρο. «Έχω σωθεί από τις εικόνες τόσες φορές στη ζωή μου».

Το θαύμα του κινηματογράφου είναι η μονιμότητά του. Οι ταινίες είναι ζωντανοί οργανισμοί που αναγεννώνται κάθε φορά που κάποιος παρακολουθεί για πρώτη φορά ένα κλασικό έργο, όπως η αγαπημένη ταινία «Sullivan’s Travels» του Πρέστον Στέρτζες από το 1941. «Αυτές οι ταινίες δεν ανήκουν ποτέ στο παρελθόν», είπε. «Όταν κάποιος τις βλέπει για πρώτη φορά, γίνονται παρόν».

Η παθιασμένη ομιλία του ντελ Τόρο συνδύασε τα σκαμπανεβάσματα αυτής της εποχής, όπου οι ταινίες μπορούν να ταξιδέψουν πιο μακριά από ποτέ με το πάτημα ενός κουμπιού («Γιορτάζω όλη την αγάπη που φέρνουμε όλοι μας σε αυτό», είπε με ενθουσιασμό). Ωστόσο, ενίσχυσε το κεντρικό του μήνυμα, ότι η βιομηχανία πρέπει να συσπειρωθεί γύρω από την κινηματογραφική δημιουργία, χρησιμοποιώντας μια μεταφορά με ένα όχημα:

«Αυτή τη στιγμή, το λεωφορείο βρίσκεται τόσο κοντά στον γκρεμό, που πρέπει όλοι μας να γείρουμε προς τη δεξιά πλευρά για να μην πέσει», κατέληξε.