Όταν για την αστυνομία η καλύτερη “άμυνα” είναι η δολοφονική επίθεση

Ένας 20χρονος Ελληνορώσος “εγκεφαλικά νεκρός” με μία σφαίρα στο κεφάλι. Τον πυροβόλησαν αστυνομικοί της ΟΠΚΕ κατά την διάρκεια καταδίωξης τα ξημερώματα στο Άργος.

Σε βάρος των αστυνομικών ασκήθηκε ποινική δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Οι κατηγορούμενοι πήραν προθεσμία για να απολογηθούν την Παρασκευή 10/7.

Ένα σκηνικό καθόλου πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελληνικής Αστυνομίας. Όπως πρωτοφανείς δεν είναι και οι ισχυρισμοί της για το περιστατικό.

“Οδηγός που αγνόησε τα σήματα των αστυνομικών και προσπάθησε να διαφύγει”, “καταδίωξη”, “ζωές αστυνομικών που απειλήθηκαν”, “προσπάθησε να τους παρασύρει”, “αστυνομικοί σε άμυνα”. Τελικά ο 20χρονος πυροβολήθηκε πεζός, ενώ προσπαθούσε να σκαρφαλώσει μία μάντρα.

Στο ίδιο έργο θεατές. Λες και τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 2021 όταν ο 20χρονος Νίκος Σαμπάνης έπεσε νεκρός από σφαίρες αστυνομικών. Και τότε, η ΕΛ.ΑΣ. έκανε λόγο για επικίνδυνο όχημα που προσπάθησε να διεμβολίσει, για ζωές αστυνομικών που απειλούνταν. Έπεσαν 36 σφαίρες. Ο Σαμπάνης ήταν συνοδηγός. Δεν βρισκόταν καν στο τιμόνι του οχήματος.

Ή από το 2022, όταν ο 16χρονος Κώστας Φραγκούλης σκοτώθηκε από σφαίρα αστυνομικού στη Θεσσαλονίκη. Και τότε ο αστυνομικός ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε “καθεστώς άμυνας”, ότι οι συνάδελφοί του δικυκλιστές διέτρεχαν κίνδυνο από την πορεία που ακολουθούσε το αγροτικό αυτοκίνητο με οδηγό το ανήλικο θύμα.

Πάντα είναι οι πάνοπλοι αστυνομικοί που δήθεν διατρέχουν κίνδυνο, αλλά άοπλα νεαρά παιδιά καταλήγουν νεκρά. Και που τίποτα δεν θα μπορούσε να δικαιολογεί την δολοφονία τους.

Οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί της ΕΛ.ΑΣ. δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους δολοφόνους της ICE. Ίδιες πρακτικές, ίδιες δικαιολογίες. Χθες, Τρίτη, πράκτορας της ICE πυροβόλησε και σκότωσε Μεξικανό μετανάστη επειδή, όπως ισχυρίστηκε, εκείνος επιχειρούσε να διαφύγει της σύλληψης, αρνήθηκε να συμμορφωθεί και εμβόλισε ένα από τα υπηρεσιακά οχήματα.

Ίδια ανακοίνωση με εκείνη για τη δολοφονία της Ρενέ Νικόλα Γκουντ με σφαίρα στο κεφάλι από πράκτορα της ICE. Ο πράκτορας ισχυρίστηκε ότι ήταν σε αυτοάμυνα. Ότι το θύμα κινήθηκε απειλητικά με το όχημα της εναντίον του. Μάρτυρες και βίντεο για ακόμα μία φορά κατέρριψαν τον ισχυρισμό.

Στα καθ’ ημάς όμως, πόσους νεκρούς πρέπει να μετρήσουμε μέχρι η αστυνομία να μάθει να κάνει τη δουλειά της σωστά; Μέχρι να μάθει να ενεργεί με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής και όχι το αντίθετο; Μέχρι οι αστυνομικοί που οπλοφορούν να λειτουργούν προς όφελος του πολίτη και όχι σαν καουμπόηδες σε φαρ ουέστ;

Πως περνούν από ψυχομετρικά τεστ με επιτυχία ένστολοι που δεν αντιλαμβάνονται στο πεδίο τον βαθμό επικινδυνότητας; (Για να μην ξεχάσουμε πως πρόσφατα ένας τέτοιος επιτυχών δολοφόνησε την σύζυγό του με μαχαίρι). Πως περνούν επιτυχώς από επιτροπές αξιολόγησης κρίσης, αυτοκυριαρχίας και καταλληλότητας; Πως οπλοφορούν όταν δεν έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση, την ψυχραιμία ή την πρόθεση να ενεργήσουν όπως θα έπρεπε; Που υποτιμούν ανθρώπινες ζωές με βάση το προφίλ ή την καταγωγή ή την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει το θύμα;

Αυτές είναι απαντήσεις που πρέπει να δώσει η Ελληνική Αστυνομία στην ελληνική κοινωνία που θρηνεί συνεχώς θύματα από την δράση της. Η παραπομπή σε δίκη και η καταδίκη των αστυνομικών που εγκληματούν δεν αρκεί.

Γιατί δυστυχώς, όσο τα πράγματα δεν αλλάζουν, πάντα θα υπάρχει ο επόμενος αστυνομικός που θα ισχυριστεί ότι η καλύτερη “άμυνα” είναι η δολοφονική επίθεση.