Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χάσεις ένα Όσκαρ. Μπορεί να πέσεις στον τοίχο της καλύτερης ερμηνείας, σε έναν δυνατότερο συνάδελφο ή απλώς να μην σε συμπαθήσει αρκετά η Ακαδημία. Βέβαια, υπάρχει κι άλλος τρόπος, πιο επεισοδιακός και φαντασμαγορικός. Να το χάσεις μόνος σου.
Καλωσορίσατε στον απόλυτο οδηγό για το πώς να χάσετε ένα Όσκαρ σε 10 μέρες. Εμπνευσμένος από πραγματικά γεγονότα.
Αρχικά, θα χρειαστεί να πάρεις πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια καλή ταινία. Μόλις το καταφέρεις, θα χρειαστείς άλλες 5-6 του ίδιου βεληνεκούς. Μη φοβηθείς το sci-fi, μπορεί και να σε σώσει. Και αμέσως μετά πρέπει να κάνεις: μαθήματα πιάνου, κιθάρας, φωνητικής, πινγκ πονγκ, ημερήσια εξάσκηση στο πώς να αναπνέεις σωστά σε μια έρημο και πώς να διοικείς εργοστάσιο σοκολάτας, ενώ ταυτόχρονα τραγουδάς κάθε είκοσι λεπτά. Και τέλος, μισό κιλό ροδάκινα. Θα καταλάβεις στην πορεία.
Φρόντισε να ξεκινήσεις 1-2 χρόνια πριν να συγκρίνεις τον εαυτό σου με σπουδαία ονόματα του Χόλιγουντ. Τυχαία προτείνουμε τα πρώτα που μας έρχονται στο μυαλό: Μάρλον Μπράντο, Ντι Κάπριο, Βαιόλα Ντέιβις (πες και μια γυναίκα να θολώσεις τα νερά).
Μόλις τα έχεις όλα αυτά, είσαι σχεδόν έτοιμ@. Το μόνο που σου λείπει είναι μια δίλεπτη δήλωση, κατά την οποία τα βάζεις με μια ή περισσότερες μορφές τέχνης. Όσες θέλεις εσύ. Κατά προτίμηση, θέλουμε κάτι που να έχει ιστορία αιώνων, με εργαζόμενους στον κλάδο και απανταχού καλλιτέχνες που, μόλις ακούσουν τα λεγόμενά σου, να μπορούν να σε ισοπεδώσουν μόνο με ένα βίντεο που παίζουν μουσική ή χορεύουν. Τυχαίο παράδειγμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σημαντική σημείωση. Μην ξεχάσεις στο τέλος των δηλώσεών σου, να αναγνωρίσεις πως δεν υπήρχε κανένας λόγος εξαρχής να τα πεις όλα αυτά, κι ότι σέβεσαι τα επαγγέλματα τα οποία μόλις έκραξες. Αυτό για να δείξεις ότι δεν είσαι τελείως ανίδε@.
Μόλις ανοίξει ο ασκός του αιόλου, παραμείνεις επί μέρες σε πρωτοσέλιδα, έχοντας προκαλέσει πανζουρλισμό και οικουμενική απέχθεια προς το πρόσωπό σου, είσαι πανέτοιμ@ να χάσεις.
Καλή τύχη για του χρόνου, Τίμι
Αυτό που ήθελε ο Τιμοτέ Σαλαμέ ήταν να γράψει ιστορία ως ο δεύτερος νεότερος νικητής Α’ Ανδρικού Ρόλου στην ιστορία των Όσκαρ. Αντ’ αυτού, η πρωτιά ήρθε, αλλά τοποθετήθηκε στα ιντερνετικά τρεντς και στα πρωτοσέλιδα.
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ βίωσε μέσα σε μερικές μέρες τη μεγαλύτερη ήττα της ζωής του. Και δεν μιλάμε καν για το Βραβείο Α’ Ανδρικού, που έχασε μέσα από τα χέρια του. Αυτό ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα.
Το κερασάκι που τον πίκρανε χθες (16/03). Πίσω από αυτό το χαμογελάκι, κρυβόταν ενδεχομένως 2ωρο session κλάματος και νεύρων. Δεν κρίνουμε Τίμι. Been there, done that.
Ωστόσο, νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο πως ο Τιμοτέ έσκαψε ο ίδιος τον λάκκο του. Ήθελές τα κι έπαθές τα type shit.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Διότι όταν είσαι υποψήφιος για Όσκαρ (και το θέλεις διακαώς), το να προσβάλεις δύο από τις πιο ιστορικές μορφές τέχνης είναι περίπου τόσο έξυπνο όσο να πας στα Όσκαρ και να πεις ότι το σινεμά είναι λίγο overrated.
Μέσα σε μια νύχτα, μπαλαρίνες, τενόροι, καλλιτέχνες και το μισό X αποφάσισαν ότι ο Σαλαμέ μόλις είχε ανοίξει ένα μέτωπο που δεν χρειαζόταν. Όταν ακόμη και άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στο να κάνουν πιρουέτες σε σκηνές αποφασίζουν ότι θα κάνουν πιρουέτες πάνω σου στο διαδίκτυο, ξέρεις ότι κάτι πήγε στραβά.
Και φυσικά, το όλο ζήτημα δεν θα απουσίαζε από την τελετή. Στα πρώτα κιόλας πέντε λεπτά παρουσιαστής της τελετής, Κόναν Ο’ Μπράιαν άδραξε την ευκαιρία να τον τρολάρει, λέγοντας ότι η ασφάλεια έξω από το κτίριο ήταν αυξημέρνη, για «τυχόν επιθέσεις από την κοινότητα της όπερας και του μπαλέτου».
Πάει και η (κατά τα άλλα αξιοσημείωτη) ερμηνεία του στο Marty Supreme. Μας έμεινε ο Marty. Όλη προσοχή στράφηκε σε αυτό που απασχολούσε το ίντερνετ όλες αυτές τις μέρες.
Και ο Σαλαμέ έμεινε να χαμογελά ευγενικά, να χειροκροτεί και πιθανότατα να σκέφτεται ότι ίσως (λέμε τώρα) δεν ήταν η καλύτερη στιγμή να ανοίξει διαπολιτισμικό πόλεμο με την όπερα.
Όπως έδειξε η ιστορία, το μόνο που χρειάζεται για να χάσεις το πολυπόθητο αγαλματίδιο είναι μια συνέντευξη κι ένας ανούσιος πόλεμος.
Ακολουθήστε το rosa.gr
