Το Stonewall Inn στο νούμερο 53 της Christopher Street, στη συνοικία Greenwich Village, στο κάτω Μανχάταν, ήταν το gay μπαρ που όλ@ ήθελαν να επισκεφτούν. Γκέι, λεσβίες, τρανς, drag queens, διασκέδαζαν εκεί μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ξεφεύγοντας για λίγο από την βαθιά συντηρητική πραγματικότητα της Αμερικής των ’50s και ’60s.
Την δεκαετία του ’50 και του ’60 στην Αμερική, τα άτομα της LGBT κοινότητας αντιμετωπίζονταν εντελώς ρατιστικά από το κράτος. Σε όλες τις πολιτείες οι επαφές μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ήταν παράνομες, ακόμα και μεταξύ συναινούντων ενηλίκων σε ιδιωτικό χώρο. Οι ποινές κυμαίνονταν από χρηματικό πρόστιμο μέχρι και ισόβια. Η ομοφυλοφιλία θεωρούταν αρρώστια και οι ψυχίατροι χρησιμοποιούσαν απάνθρωπες πρακτικές τις οποίες ονόμαζαν “θεραπείες” όπως ο ευνουχισμός, η ύπνωση, το ηλεκτροσόκ, και η λοβοτομή.
Η νύχτα που άλλαξαν όλα
Οι επιδρομές της αστυνομίας ήταν καθημερινότητα στα ελάχιστα μαγαζιά που δέχονταν γκέι, λεσβίες και τρανς άτομα. Και η νύχτα της 28ης Ιουνίου του 1969 δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Πάνοπλοι αστυνομικοί μπούκαραν κι άρχισαν να σπρώχνουν και να χτυπούν τους θαμώνες του μπαρ. Ωστόσο, εκείνη τη νύχτα δεν ήταν σαν όλες τις άλλες. Απηυδισμέν@ από όλους τους αποκλεισμούς που επέβαλε στις ζωές τους η αμερικανική πολιτεία και αγανακτισμένοι από την βία της αστυνομίας, εκείνη τη νύχτα οι θαμώνες του μπαρ είπαν: “Ως εδώ”.
Την αντίσταση στην αστυνομική έφοδο στο μπαρ ακολούθησαν μεγάλες διαδηλώσεις στους δρόμους της Νέας Υόρκης που διήρκησαν μέρες. Σιγά σιγά το ανθρώπινο ποτάμι που απαιτούσε ορατότητα και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της κοινότητας ξεχύθηκε και στις υπόλοιπες πόλεις και πολιτίες, προκαλώντας μία αλληλουχία από γεγονότα που αποτέλεσαν την απαρχή του LGBTQ+ κινήματος. Τις επόμενες μέρες από το συμβάν στο μπαρ, άρχισαν να συγκροτούνται ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούσαν ορατότητα αλλά και το δικαίωμα να υπάρχουν σε χώρους όπου θα μπορούν να εκφράζονται χωρίς να συλλαμβάνονται από την αστυνομία.
Μέσα σε έξι μήνες από την εξέγερση, σχηματίστηκαν στη Νέα Υόρκη δύο γκέι ακτιβιστικές οργανώσεις, ενώ ιδρύθηκαν τρεις εφημερίδες για την προώθηση των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων. Στα επόμενα χρόνια, οργανώσεις για τα δικαιώματα των γκέι είχαν ιδρυθεί στις ΗΠΑ, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου.
Έναν χρόνο μετά, στις 28 Ιουνίου του 1970, με αφορμή την επέτειο της εξέγερσης, έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, το Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες, το πρώτο gay pride. Το Stonewall ανακυρήχθηκε εθνικό μνημείο το 2016.
Η φετινή επέτειος στην σκιά των ομοφοβικών και τρανσφοβικών πολιτικών Τραμπ
Φέτος η επέτειος του Stonewall βρίσκει τις ΗΠΑ σε ένα μαύρο τοπίο σε ό,τι αφορά το μέλλον των δικαιωμάτων της LGBTQ+ κοινότητας, αφού η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να ξηλώσει πολιτικές που στοχεύουν στην ισότητα και την συμπερίληψη, ακόμα και στην υγεία των τρανς ατόμων.
Στη Νέα Υόρκη, τρανς ακτιβιστές ζήτησαν από τους διοργανωτές του Pride να αποκλείσουν από την παρέλαση ορισμένα νοσοκομεία της πόλης που σταματούν να παρέχουν υπηρεσίες υγείας σε τρανς ανηλίκους. Να σημειωθεί πως η κυβέρνηση Τραμπ είχε απειλήσει τα νοσοκομεία με κόψιμο της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης, ενώ κάποια από τα νοσοκομεία έλαβαν και κλήσεις από το υπουργείο Δικαιοσύνης για ιατρικά αρχεία τρανς ασθενών.
Οι διοργανωτές του New York Pride ξεκαθάριζαν πως διαχωρίζουν τους LGBTQ+ εργαζόμενους των ιδρυμάτων που συμμετέχουν στην παρέλαση από τις διοικήσεις που πήραν τις αποφάσεις για το κόψιμο της παροχής φροντίδας.
Στον αντίποδα των τρανσφοβικών πολιτικών Τραμπ, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, ανακοίνωσε την επένδυση 15 εκατ. δολαρίων για την ενίσχυση της πρόσβασης των τρανς κατοίκων της πόλης σε φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου. Στα μέτρα που παίρνει ο Μαμντάνι περιλαμβάνονται: ταμείο άμεσης πρόσβασης σε φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου, τηλεφωνική γραμμή και υπηρεσία μηνυμάτων που θα συνδέει τρανς Νεοϋορκέζους με διαθέσιμους πόρους και υπηρεσίες, επιπλέον χρηματοδότηση για έρευνα γύρω από την LGBTQ+ υγεία.
Ακολουθήστε το rosa.gr
