Η χελώνα που δεν πρόλαβε να σωθεί – Τα αόρατα θύματα των πυρκαγιών

Οι πυρκαγιές αφανίζουν αθόρυβα τις χελώνες, τα αόρατα θύματα που σπάνια υπολογίζονται αλλά πληρώνουν βαρύ τίμημα ζωής

Προσθέστε το Rosa.gr ως προτιμώμενη πηγή στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του Rosa.gr στην Google

Ο μύθος του Αισώπου με τον λαγό και τη χελώνα μας διδάσκει ότι η επιμονή μπορεί να νικήσει την ταχύτητα. Στην πραγματικότητα, όμως, η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη. Όταν η φωτιά μπαίνει στο δάσος, η αργή χελώνα δεν έχει καμία πιθανότητα να σωθεί – και η εξυπνάδα της δεν την προστατεύει.

Στις πυρκαγιές, εκατοντάδες ζώα χάνουν τη ζωή τους. Τα περισσότερα ρεπορτάζ αναφέρονται σε οικόσιτα ζώα, άγρια θηλαστικά ή ζώα εκτροφής. Οι χελώνες, ωστόσο, μένουν σχεδόν πάντα εκτός καταλόγου των θυμάτων. Τα καμένα καβούκια τους, δύσκολο να διακριθούν ανάμεσα σε στάχτες και αποκαΐδια, σπάνια αποτυπώνονται σε αριθμούς και στατιστικές.

Αφανείς και καταδικασμένες


Οι χελώνες είναι από τα πιο ευάλωτα ζώα σε πυρκαγιά. Η αδυναμία τους να κινηθούν γρήγορα και να ειδοποιήσουν άλλες χελώνες καθιστά την εξαφάνισή τους σχεδόν βέβαιη. Σε πολλές περιπτώσεις, μόλις το 3% έως 15% καταφέρνει να γλιτώσει. Όσες επιβιώσουν, κινδυνεύουν ξανά από τις ανθρώπινες εργασίες που ακολουθούν – μηχανήματα εκχέρσωσης, αναδασώσεις και καθαρισμοί καταστρέφουν συχνά και τα τελευταία τραυματισμένα ζώα.

Μάρτυρες μιας παλιάς φωτιάς


Όσες χελώνες καταφέρνουν να ζήσουν, συχνά κουβαλούν μόνιμα τα σημάδια της καταστροφής. Εγκαύματα, ουλές, αλλοιωμένα κελύφη – πολλές φορές ακόμα και μόνιμες αναπηρίες – μαρτυρούν ότι η φωτιά τις έχει αγγίξει. Λόγω της μακροζωίας τους, αποτελούν «ζωντανά αρχεία» μιας πυρκαγιάς που μπορεί να συνέβη δεκαετίες πριν, όταν το δάσος πια φαίνεται να έχει αναγεννηθεί.

Τι μπορούμε να κάνουμε


Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι χελώνες που φαίνονται ζωντανές μετά από πυρκαγιά δεν πρέπει να αφήνονται πίσω. Στις καμένες εκτάσεις δεν υπάρχει τροφή ή νερό, ενώ το χώμα παραμένει καυτό για μέρες, προκαλώντας εγκαύματα ή ακόμα και εσωτερικό «βράσιμο» του ζώου. Αν εντοπιστεί χελώνα σχεδόν θαμμένη, πρέπει να ελεγχθεί αν είναι ζωντανή, να καθαριστεί με λίγο νερό και να ειδοποιηθεί άμεσα ένας φορέας περίθαλψης άγριας ζωής.

Η φωτιά στο δάσος δεν καταστρέφει μόνο δέντρα και σπίτια· αφανίζει και τις ζωές των πιο αργών, πιο αθόρυβων πλασμάτων. Οι χελώνες δεν ευθύνονται για τις πυρκαγιές, αλλά πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα. Οφείλουμε να τους αναγνωρίσουμε αυτή την απώλεια και να τις συμπεριλάβουμε σε κάθε σχέδιο προστασίας.