Σήμερα ο κόσμος ξύπνησε με μια καλή είδηση- επιτέλους! Οι Αμερικανοί και Ιρανοί διαπραγματευτές κατέληξαν σε πλήρη συμφωνία τριών φάσεων για τον τερματισμό του πολέμου. Οι εκπρόσωποι της Τεχεράνης έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται ότι το μακρύ παζάρι τους βρήκε νικητές.
Όχι μόνο άντεξαν, σχεδόν 4 μήνες, όχι μόνο δεν έπεσε το Ισλαμικό καθεστώς όπως απειλούσε κάθε τρείς και λίγο ο Τραμπ και ονειρευόταν το Ισραήλ αλλά επιστρέφουν στην προ του πολέμου κατάσταση, με τις ΗΠΑ να πληρώνουν 6 δισ. δολάρια άμεσα και άλλα 6 δισ. στην πορεία, να συμφωνούν στην επιβολή διοδίων στα Στενά του Ορμούζ και τα κράτη του Κόλπου να χρηματοδοτούν την αποζημίωση για τις καταστροφές. Την ίδια στιγμή, συμφωνήθηκε η σταδιακή άρση των κυρώσεων στο Ιράν από το Συμβούλιο Ασφαλείας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από την πλευρά της η Ουάσινγκτον μπορεί να «πουλήσει» την δέσμευση για απαγόρευση εμπλουτισμού ουρανίου και για το πάγωμα του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Μετά βεβαιότητος, ο Τραμπ θα πανηγυρίσει που τελείωσε τον πόλεμο- που ο ίδιος ξεκίνησε για τα μάτια του Νετανιάχου- και για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ- που έκλεισαν λόγω του ναυτικού αποκλεισμού και των επιθετικών ενεργειών ΗΠΑ- Ισραήλ και των συμμάχων τους στην περιοχή.
Το Ισραήλ αρνείται την συμφωνία
Οι εχέφρονες άνθρωποι στον πλανήτη υποδέχτηκαν τα νέα με ανακούφιση και χαμόγελα. Αυτοί που δεν χάρηκαν καθόλου είναι ο Νετανιάχου, ο Μπεν Γκβίρ και οι υπόλοιποι σύμμαχοι και ομοιδεάτες του. Το ακροδεξιό καθεστώς του Ισραήλ απογοητεύτηκε. Ο λόγος; Αδειάζεται από το πρώτο κιόλας σημείο της Συμφωνίας: «Απόλυτος και μόνιμος τερματισμός των εχθροπραξιών στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του Λιβάνου».




Φωτογραφίες: Associated Press
Ο Νετανιάχου και οι πολιτικοί του εταίροι αποδυναμώνονται σημαντικά χωρίς σύγκρουση και πόλεμο στην περιοχή. Από τον ακροδεξιό παράφρονα Μπεν Γκβίρ έως τον υπουργό Άμυνας και τον ίδιο το Νετανιάχου, το καθεστώς του Ισράηλ απορρίπτει την συμφωνία και αρνείται να συμμορφωθεί ως προς τον τερματισμό των συγκρούσεων στον Λίβανο.
Το μεγάλο «αν»
Αν η συμφωνία εφαρμοστεί, θα είναι πράγματι μια εξέλιξη ιστορικού χαρακτήρα. Όμως το «αν» είναι μεγάλο. Όχι μόνο επειδή πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις από την συμφωνία έως την εφαρμογή και την παραβίαση των όρων, τα όρια είναι εξαιρετικά λεπτά. Κυρίως επειδή μια δύναμη, ανεξέλεγκτη, ένα ακροδεξιό καθεστώς που δεν λογοδότησε για κανένα έγκλημα, που διέπραξε μια γενοκτονία και μετέτρεψε όλη την περιοχή σε πολεμική κόλαση με την ανοχή της «δύσης», δεν πρόκεται να δεχτεί τον συμβιβασμό. Για το Ισραήλ, αυτή η συμφωνία είναι ταπεινωτική ήττα.
Πως θα αντιδράσουν η ΕΕ και η Ελλάδα σε περίπτωση παραβίασης από το Ισραήλ;
Το ερώτημα λοιπόν είναι αν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η διεθνής κοινότητα θα επιβάλλουν στο Ισράηλ να σεβαστεί την συμφωνία ή όχι. Άραγε, η Ελλάδα, ο καλύτερος και πιο πρόθυμος σύμμαχος του Νετανιάχου στην Ευρώπη, θα πιέσει για την εφαρμογή της Συμφωνίας; Θα στηρίξει τυχόν κυρώσεις στο Ισραήλ αν συνεχίσει στην λογική του διεθνούς παραβάτη όπως συμβαίνει μέχρι σήεμρα; Θα καταγγείλλει την στάση του αγαπημένου του συμμάχου ή θα κρυφτεί ξανά πίσω από τις ανακοινώσεις και τις τοποθετήσεις της ΕΕ;
Η επόμενη μέρα για την Τεχεράνη
Όσον αφορά την Τεχεράνη, εαν η συμφωνία εφαρμοστεί και η «κανονικότητα» επανέλθει θα φανεί ποιά είναι πλέον η σύνθεση του καθεστώτος. Ποιός θα έχει τον έλεγχο; Είναι ο Μοζτάμπα Χαμενεϊ σε κατάσταση να φέρει εις πέρας τα καθήκοντα της θέσης του; Μετά από 3.5 μήνες πολέμου και σφυροκοπήματος, παραμένουν οι βάσεις και οι δομές τόσο ισχυρές όσο πριν τον Φεβρουάριο; Τέλος, σε ποιές μεταρρυθμίσεις θα προχωρήσει και ποιές ελευθερίες θα παραχωρήσει η Τεχεράνη στους πολίτες σε αυτή τη νέα εποχή που ανοίγεται για το Ιράν και για ολόκληρη την περιοχή;
Επαναλαμβάνουμε, αν η συμφωνία εφαρμοστεί.
