Το ταξίδι της Πάολας Ρεβενιώτη στη γη, ολοκληρώθηκε το Σάββατο (11/7) με την πολιτική της κηδεία στο Α’ Νεκροταφείο. Όμως, για μορφές όπως η δική της, το ταξίδι στο φως είναι αέναο και τα «αντίο» εδώ δεν πιάνουν.
«Αντίο» δεν υπάρχουν για ανθρώπους που κυνήγησαν το φως και το έφεραν πιο κοντά, σε εποχές ασύμφορες και σκοτεινές όπως αυτή της Πάολας Ρεβενιώτη, όπως η δική μας εποχή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Άτομα από την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητά, δικοί της άνθρωποι, καλλιτέχνες αλλά και κόσμος από το πολιτικό στερέωμα είπε με την παρουσία του στην κηδεία κάτι σαν «θα τα λέμε συχνά», αφού ο αγώνας της τρανς ακτιβίστριας δύσκολα μένει πίσω, είναι ακατόρθωτο ξεχαστεί.
Γιατί ό,τι πάλεψε, γράφει πάνω του και το δικό της όνομα. Από τα πρώτα Pride στον Λόφο του Στρέφη, μέχρι τους σύγχρονους αγώνες κόντρα στην περιθωριοποίηση, τη βία και την τρανσφοβία. Τα πάντα αμέτρητα, τα πάντα ανεξίτηλα, τα πάντα γνωστά και στο φως.
Στο φέρετρο τυλιγμένο το ουράνιο τόξο, γιατί ακόμα και όταν περιβάλλεται από τον θρήνο του θανάτου, η μορφή της Πάολας Ρεβενιώτη δεν σκοτεινιάζει ποτέ. Και έτσι, συνεχίζει αυτό το ταξίδι στο φως.
Εικόνες από την πολιτική της κηδεία
Ακολουθήστε το rosa.gr
