Εξώσεις με ΟΠΚΕ: Καθεστώς φόβου από ένα φοβισμένο καθεστώς

Τα χρόνια της κρίσης στην Ισπανία του υπερδεξιού Ραχόι εκτυλίσσονταν σχεδόν καθημερινά σκηνές απίστευτης βίας. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις επιστρατεύονταν για να πετάξουν από τα σπίτια τους οικογένειες και ηλικιωμένους. Αυτές οι εικόνες κυκλοφορούσαν στα social media της εποχής ως στιγμιότυπα ενός δυστοπικού μέλλοντος. Λίγοι όμως πίστευαν ότι θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί στην Ελλάδα.

Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά, οι εξώσεις είναι πλέον κανονικότητα. Τα σπίτια των αδυνάμων, ακόμα και οι πρώτες κατοικίες, έχουν γίνει βορά στα νύχια των funds και των τραπεζών. Τα κοράκια εκμεταλλεύονται ένα ξεχειλωμένο θεσμικό πλαίσιο που τους προσφέρει ασυλία και ευνοεί την ανομία. Τα σπίτια που προστατεύτηκαν ακόμη και στα χρόνια της βαθιάς κρίσης, με βασικό εργαλείο τον Νόμο Κατσέλη, επί κυβέρνησης Ν.Δ., μπορούν πλέον να βγουν σε πλειστηριασμό με fast track διαδικασίες, ακόμη και για ελάχιστα χρέη, ακόμη και για οφειλές προς τους δήμους.

Σήμερα στου Ρέντη, σε μια από τις πιο λαϊκές συνοικίες του Πειραιά, δύναμη της ΟΠΚΕ πραγματοποίησε έφοδο σε διαμέρισμα όπου ζει μονογονεϊκή οικογένεια, προκειμένου να γίνει έξωση. Απέναντί τους στάθηκαν δεκάδες αλληλέγγυοι που, με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας, στριμώχτηκαν στις σκάλες και έγιναν ανθρώπινη ασπίδα. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι άνδρες της αστυνομίας δεν επέδειξαν κανένα επίσημο έγγραφο και καμία εντολή έξωσης.

Σε αυτές τις γειτονιές οι βουλευτές και οι πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας θα ζητήσουν σε λίγο καιρό την ψήφο των πολιτών. Χωρίς αιδώ. Άλλωστε ο κυνισμός δεν πάει μαζί με τη ντροπή. Πηγαίνει μαζί με την απανθρωπιά και την απόλυτη έλλειψη ενσυναίσθησης.

Δεν ντρέπονται. Έχουν ρημάξει τη χώρα, έχουν διαλύσει το κράτος δικαίου, έχουν ισοπεδώσει την αξιοπρέπεια των πολιτών. Επιβάλλουν καθεστώς φόβου και απόγνωσης. Έχουν χάσει την κοινωνική νομιμοποίηση. Οι μετρήσεις κοινής γνώμης το φανερώνουν.

Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών θέλει πολιτική αλλαγή. Για την ακρίβεια θέλει να φύγει αυτή η κυβέρνηση. Ένα καθεστώς φοβισμένο προσπαθεί να επιβάλλει καθεστώς φόβου. Καμία εξουσία που στηρίχτηκε στον φόβο και όχι στη συναίνεση και στην κοινωνία δεν μακροημέρευσε.